# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068391:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068391:0004?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 2, 14 # Folio 2v, page id 00068391:0004 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068391&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068391/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 24 lines, status machine # Lines: 24 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. utilitatem vergere noscuntur. Non desinam tamen, quotiescunque eum Fbeosdossio videro, promissi fidem ab eo exigere certe mitari satis non possum, quid literis meis factum sit, quami- nus redditae tibi fuerint. Constat enim Wesclouium ve- stratem eas Ratisbonae accepise, et porro Hanoueram de stinasse; a 28 autem die lulii, quo hme abiere, osque ad 27. Augusti, quo negas quicquam adhuc comparuisse tantum interuallum est, ut merito dubitare liceat, an onquam compariturae posthac int. Leui quidem iactura quod ipsarum pretium attinet; sed ideo tantum mihi dolenda, quod sides interim mea suspicionibus patuit. Ceterum quae de finiendo bello scribis perplacent, nisi quod Batauorum modus, quo separatim et facto a socus diuortio pacem quaesiuerunt, pudendus, et ipsis aliquando exitio futurus esse videtur. Quodsi et reliquis necessitas imponitur, sequendi tam nobiles antesigna- nos, quid aliud exspectandum ast nobis, qui iam dudum viles Gallo esse capimus, otcunque domi nostrae magni videri velimus? quid inquam exspectabimus, nisi ot onus post alterum, Gallicum iugum subeamus, nemini tantopere metuendum, ac ipsis Magnatibus, cum ceterae nobilitatis ac populi conditio psub Francorum ragno tolerabilior sit Non enim erit illa, quam nunc cernimus, verba sunt Crantu