# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0005
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0005?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1
# Folio 3r, page id 00068398:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068398&page=5
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068398/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De his quae as ebita vel illicila
Nullum impossibile est debitum, seu ut
votgs cmmticut impuo ste lum pit
nec a prudent sien
et
Nam impossibile nullis poenis vel praemiis
procurari potest, adeoque (per defin.) nec
debitum est.
Omne necessarium est licitum, seu ut
enentissunum a ucuill abeoqee smittis
Nui necessarium nullo modo, ac proinde
nec praemiis et poenis impediri potest
ergo (per defin.) nec illicitum est
Nullum sine miseria impossibile est
debitum
i agentis
Nullum ex quo miseria necessario sequitur
sequitur, di debitum est, seu nemo miser
sse obligatur
agentis
Omne ex quo felicitas necessario set
sequitur licitum est, seu nemo felix esse
prohibetur
Hae duae propositiones eodem modo
demonstrantur. Debita enim aut illicita
ac praemiis poenisque procurari e aut impediri
possunt sed cum soria maximum, sit mato
Num et felicitas bononum (per definitiones boni
mali miferiae et felicitatis mecuo poenes
pramiisqus obtinebit, aut ut se
es, aut nolim felix esse in recte
ratiocinante, ergo minora bona malare
sunt quam ipsa praemia aut poena. Sed
felicitas et miseria sunt bonorum et
malorum maxima sunt, (ut consta
ex definitionibus) ergo nec miseria debita
es nec felicitas illicita est.
communis
Ex quo sequitur felicitas universalis, id
debitum est
communis
Ex quo sequitur miseria universalis id
illicitum est
Clitat
et malum ind
commubiis
ja inguli ad felicitatem  possunt praemiis poenisus
iri
potes
exa rece
neque enim meiuendum est se recte raliaciuantur
ut alterius majoris boni malive spe aut metu
etucantur ettem mosins  aoria
De absolute licitis aut ls
debitis dua Macor
 cers