# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0094
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0094?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1
# Folio 47v, page id 00068398:0094
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068398&page=94
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068398/jpgs/default/00000094.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

datus est aggregatum accidentum
uti forma est aggregatum affectionum
attributum
Accidens hoc loco est prodiatum contingens.
Uti affectio prantum necessarium.
radicatum est attributum, aliud quaminomen.
Attributum est praedicatum aliud quam nomen
ita nomen hominis est homo, praedicatum ratio-
nalis.
Nomem est praedicatum rei primum
id est quo noscitur, subjectum est aliis praedica
tis. Ipsius vero  subjectum est pronemen
hoc accedente ul vel definitio rei, vel
pronomen hoc, accedente reali demonstra-
tione. In eum finem adhibitum est, ut im
posterum etiam sine definitionis prolixae
aut difficilis demonstrationis molestia
res nosceretur. Est ergo a noscendo.
Optimum est maxime bonum.
Dou est quicquid appetitur a pernoscente.
Bonum scilicet appetenti. Et hoc discrimen
est boni veri a et apparentis. Ignoti
nulla cupido, recte cogniti nulla impro
banda cupido; omnis malitia ab errore.
Appebere est seire velle. voluntas quid vid supra
et
ergita
FruI est sentire bonum praesens.
hita
 cogitare cum voluntate
seu practice cogitare. Cum cogitationem
sequitur vl voluntas seu conatus. In
quo consistit discrimen ab imaginatione
simplici seu fictione. Si fingam me
in modiis ignibus esse, nullus inde molus seque-
tur, secus si sentiam, statuam, persuasus
sim, opiner etsi falso, conabor enim exire
Etsi fingendi licentia fieri possit, ut nobis de-
nique ipsi credamus, fictionis obliti, quod tum
mendacibus accidere solet; tum phantasticis,
qui aurei seculi et chimaericae cujusdam
felicitatis suae imagniatione primum scien-
tes prudentesque delectati; reges se Xt he-
roes, et orbis domitores somniandi sua-
vitate fingentes, denique turbata ratione
deliretes etiam ge esse credunt. Quae
vera causa est plerorumque deliriorum.
Pernoscere est nosse quid res agere aut pati
possit.
Sailicet tum per se, tum cum aliis com-
binata. Haec vera notitia practica
est. Theorema enim est propter proble-
ma scientia propter operationem.
Hinc sequitur neminem posse unius req
esse pernoscentem, nisi idem sit sapien-
tissimus, seu pernoscens universalis. Quod
pernoscere, id latinius dicetur intelligere
id est intima legere. Sed intelligendi vox
nunc laxius sumitur pro omni notitiam
Nosse
+amadisiacos