# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0095
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0095?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1
# Folio 48r, page id 00068398:0095
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 38v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068398&page=95
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068398/jpgs/default/00000095.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Nosse seu Notitia est vere statuere vel sentire
Notitia est sententia vera.
Delectatie seu VocuDTAS
est sensusha perceptio harmo
niae
jucundum est objectum percipientis vohipta
tem. Uti gratum
dGaudium est voluptas sola mente
percepta. Pulchrum est cujus har-
monia clare distincteque percipitur intelligitur
qualis sola est harmonia quae in figu
ris numeris et motibus percipitur. Ci-
borum dulcedo id est motus harmonicus non
mente a nobis clare distincteque intelli-
gitur, sed lingua exquisite percipitur.
Dulce igitur pulchrum etsi sit, non vo-
camus; Deum, cogitationem, oratio-
nem pulchiam dicimus. Populariter
pulchrum est, quod vitu jucundum est.
armonia est diversitas identitate compen-
sata.
seu Harmonicum est uniformiter dif-
forme. Varietas delectat sed in unitatem
reducta, concinna, conciliata. Conformilas
delectat, sed nova, mira, inexpectata, ac
proinde aut ominisa, aut artificiosa; in
longe dissitis maxim grata, ubi connexio.
nem nemo suspicaretur. Unde propo-
sitiones identicae osae ineptae, quia ob-
viae et nimis conformes? etiam in versibus
rthmicis quos vulgo leominos vocant
eadem praecise terminatio non placet.
satis est extrema terminationis redire,
initio variato. picturas umbris, cantus
dissonantiis ad extremum et smma
ad harmonicam reductis distingui constat
Magni momenti haec propositio est, ex
qua omnis voluptatis dolorisus omnium
deniue affectuum ratio ducitur. Trmmo
quod plus est hc veisso haec sola
vra est occurrendi cavillationibus Atheo-
rum, queis dubiam traxit sententia
mentem Curarent superi terras, au
nullus inesset Rector et incerto flu-
erent mortalia casuo. qui Harmonia
Mundi pro Deo, confusione rerum huma-
narum pro fortuna perorante. Sed qui haec
altius perutantur, iis confusio sexies mille an-
norumetsi ne haec quidem careat harmo-
nia sua) aeternitati comparata unius pulsus
dissoni instar habere videtur, qui alia dis-
sonantia componscente in consonantiam summae
redactus auget admirationem gutematoris
infinita complexi gubernatoris
percipere est per sentire rem praesentem.
unde soin est bonum praesem percipere seu prae.
e tute ett