# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0100
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0100?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1
# Folio 50v, page id 00068398:0100
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 51r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068398&page=100
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068398/jpgs/default/00000100.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 136 lines, status machine
# Lines: 136 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

+quod ipse semper folix est
ec nec unquam nobis doloris causa
erit infortunio suo, aut auxilio nostro
indigebit. Deinde, quod cum semper
ratione omnina summa ratione
agat, tuto a nobis potest clagi
secus ac illis qui affectibus rapti
nullam certam regulam sequantur
et tum muxime quoque ab illis quoque
offendi possunt, qui eos maxime
ornare colere volunt. Ed Hic vero
aserimas voemtti rei presintae
ex eveatu declara id a L
voluntos i prosumta sapcentirae diolatis consentit; 7
quae sit Voluntat Dei praesumta quam debemus
sequi, et consensus ejus cum sapientia et justitia
unde nascitur et non sit quoque
ut sapirus tuto
possit justa agre  supraposita justitiae
definitione I
quo destituente nec defatigari
nec tristari, nec taedio obrepente
silion
 causam cu sandii perpetui et
Zdia Deus est capientilicet liberrime
et ingratis etiam, imo et hostibus
ac nocituris prodesse possint
non tautum bene velle
neferiams
fruct majus cedere necesse est deum
palta hostioaemmia
Dei existentia subtatum esse
statum naturae gudis seu sibine licae
belluinum ecud
et sapigentem tutius
simul et domino
in quo amico colendo vel ideo felices
sumus, quod semper bona voluntate contentus
pantis mnulo pro desse
 est et omnia bene gesta, seu quae praesuntae
ejus voluntati consentanea sunt uberrime
bonorum
esicat. q
suppolene ret
amanti.
repensat. Licet enim nihil omnino fieri possit
ipso ita plane invito, ut contrarium futarum
decreverit, ea tamen nolle dicitur, quae non
vullinisi subconditione poenae ejus qui
facit; id est quae sunt contraria praesumtae
quam omnes sequi debent
ejus volur tati o
donec contruntm ipsum velle ob rationes
nobis forte incognitas eventu constiterit
t hanc praesumtam suam voluutntem
adimpleq l conantes semper prae
afficit, at ideo absolute dicisu, quae ea
e sepe ali
consentanea sunt
decreveritus un opquidin
usi non in
in omnia
eo et cum
sape
quisque agat, qua videntur ea qu ipsum
et quae sunt circa  ipsum maxime perficere pose
seu ut quisque conataride
exercere posse  et bonum inter
suam. Licet fote alia deus inRemendandis
non temper successus faveat quoniam ipsius
solius est tempora  nosse, et modos quibus
optime exitus reperietur. Et pro certo
lect
ieri in mundo ut inceliora
ecoptari quidem possint, insens
ae a enic
Unde jam habemus conciliationem divinae
voluntatis cum posita supra definitione
justitiae; et consiliationem sapientiae
et caritatis. (um enim Deus sit serpientissimus
qaniter et potentissimus edem instissimus erit
et justitia praestabit securitatem, ut tuto
foste agere possint, cum alias, si Deus
lictat rec
deesset rebus s justitia eorum
statura esset intra eorum voluntatem,
dum malos et belluino ritu viventes
factis autam externis imitandi essent
m et belluino ritu viventes quos
qui nisi salvi essenbellat alii, iisdem artibus
mali
oppugnare vel etiam praevenire cogerentur
Huncante quem  statum naturae sibi relicta
malos posse sectrum esse tutum praestari
+ conservatio
sine rectore fluctuantis, sane nuserrimum
fingi quidem posse docendi causa existere
in rebus non posse, Deus effecit. Immor
talipenim Anima, nullius injuriis nisi propitis
exposita e, semper in Manu det est et
praesidio dei est; d nec vitae et membrorum
us inocetis quicorpus focustere
sed otiner
ptis prima nocever
ventumm
ay
um
a-
uns tr
ubr vilis persectio nsituaa
sed per fectibu
cura ustimum erit salutis animae
membrorum
Fsummienim mali vitatio quaevis etiam cura verum erit justitiae fundamentum
necessaria
cuius causa quidvis inquosvis liceat patrare,
moto
od ad eam uendam necessarium essevideatur
asi i
i ppser cssiuni
ut
 nberatne uc habendum est nobis, omnia tam
et singulis hoc in telli geulibus
exercere carititem)
et interdiu
ise pribe
lnostis rebus ac publico bono procurando niti, licet
Aquod idem et sapientiae dictatum
desistere lassarive debemus
oportet
existit, idec
possimus.
dles
ll
a
legitima est licita est