# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0105
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0105?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1
# Folio 53r, page id 00068398:0105
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068398&page=105
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068398/jpgs/default/00000105.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Jus in quo versamur est scientia
caritatis, et justitia caritas sapientis,  enim vrtus
quae hominis affectum prga hoprinem ratione moderatur. Caritas autem est
Est enim laritas, habitus amandi omnes
et qui ita affectus est virbonus vocatur
Instatiaatem vero vircus quaedam est quae
affectum hominis erga hominem ratione
moderatur.
Dono sapientia,
est scientia felicitatis. Felicitas autem
in eo posita est, ut in Dei gratia atque amore
vivamus, cujus potentia et perfectio summa est.
Cumque idem sapientissimus sit, perfectionem rerum
generalem, et maxime prout praestantissimarum
creaturarum quae ratione utuntur, sibi propositam
habebit. Itaque qui Deum amat, id est qui
sapit, omnos amabit, sed unumquemque eo
magis, quo magis expressa in eo divinae
virtutis vostigia, lucebunt et quo promtiorem
validioremque in communi bono, vel quod eodem
redit, gloria DEi procuranda socium habebit
sperabit
Intellecta ergo justitiae, et quod ad eam rem
necesse erat, sapientiae caritatisque natura
facit manifestum est, quod Viro bono possibile
impossibile, necessarium est, si nomen suum tueri
velit id justum si tum, injustum, ac denique
debitum  esse Nam quae contra bonos mores
sunt ea nec facere nos posse credendum est:
atque eo sensu dici potest, jus potentiam quandam sivelibertatem
moralem esse, obligationem vero necessitatem.
Summa juris regusa est
un omnia dirigere ad majus bonum generale, quae
scinditur autem in tres alias vulgo celebratas,
nem honeste vivere, neminem laedere, suum
cuique tribuere. Est autem honeste vivere, ita
animum virtute usu excoleri Virtusque est habitus anini
natuae nostre g imbecillitae  ad prava inclinutis afseltibusmentem ps venientious qui falsotum benorumd
rectam rationem sequentis: quemadmodum enim in hac
sus, ita assuefactione saliam velut naturam induimu
ut postea ett naturali quadam facilitate ad recte
agendum feramur. Quem animi vigorem ubi nacti
smmus, et in nos ipsos potestatem, t
ut
ratione tantum moveamm, tum maxime ad societatem
ad societatem et commune bonum procurandum
e
apti videmur. Itaque virtus in unidersum prout refertur
ad societatem jussitia appallatur, etiam cum circa illa
versatur, quaelit tempe t quae suietatem per se non laedunt
Abonorum datoris
+ quod habemus agendi
aut non agendi
sive virtutem in universum quatenus
refertur ad vocietatem
quarum prima sad justitiam universalem
pertinet, resiquae duae ad particularem
secunda ad commutativam
privatos, tertia ad distribution
communia sum
u
er
eorum quae
specie solicitantur
universalis