# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0107
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0107?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1
# Folio 54r, page id 00068398:0107
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 53v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068398&page=107
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068398/jpgs/default/00000107.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

singulorum potestate, esse, ut uiusque vita,
ad singulas portinere, alia esse commudnia solietatis
quae inter ex usu publico disponsantur Quanquam quanquam
enim optinae Ae in Optima Republic
Sane si Equidem in optima republica omnia
essent publici juris, et inter privatos distribuernt dispensarentur
exceptis tis quae corpori e cujusque cohaerent et ad
commode vivendum, necessaria sunt, sine quibus miseri
sumus: sed cum homines ita male edueati sint ut virtutem non per se quaerant ut rem
certo
ut in rerum abuudantia animum lanent, et ubi nem
ided in renom abundantiaa si omnia a societate singulis cert procurarentu
incundam, sed ut necessarin em contineantur in disciplina
difficile esset reperire dispens gat si ex publico
animum laxalenti 
rivendum esset omnibus et vitissim sub disciplina
p prefectorum, velut in coenobiis, difficile esset
dispensatores reperire satis industrios et aoquos et
benignos, plerumque enim homines potentia abuntur
autoritate impoten ter utuntur; multo dulamad ad huc
difficilius esset satis facere usjutrus quisque enim sibi
ipsi rectissime sapere videtur; ideoque ut nunc sunt
homines libertas potius relinquenda est hominibus consulendi
sibi ipsis periculo suo: ita tamen ut respublica
respublica immensa singulorum cura exoneratur,
cavere tamen in universum debet un facile
cuiquam se suasque fortunas evertere, qu  ut indushria singularis auxilio publico sublevetur
in tum in optium Republica tum in nostra
porro quae Respublica privatorum potestati reliquit,
in his omnes velut aequales habet; et quae quis
fortuna vel industria quaesivit, ea nemo etsi praestantior
ei auferre potest. Itaque cum in judicio de agii proprietate
disceptatur, non id agitur quis dignior sit, aut quis melior sit agricola
sit agrum melius exculturus, sed quis cum agrum
Fet quomodo sit nactus
habuerit in potestate. Ii Alioqui  aut
infinitae essent lites de dignitate ac meritis; aut si cuncta pro dignitate partienda essent
aux reiputiae respublica omnium rerum dispensationem
recipere in se deberet, quod cum hodic fieri facile nopoeat
possit, consequins est in his quorum curam societas
Societas a se rejicit, relinqui homines in statu
naturae rudis ubi quisque alteri extra ordinem
ac societatem, ubi quisus alteri aequalis jura
habet tametsiforte  ut est apud Xenophontem
aequalis habeturin
uno alter brevis stature t togatu prolixatu,
alteq vasto arpore b pavimentum verreret,
tegeret sua, non ideo ad permutandum cogi possent, quod cyto paero videbatur
hactens
alter vastissimi corporis vix mediam partem
Atque haec est illa aequalitas illa, quam vulgo arithmeticam
omnes enim ae niam ut nulla urstant 
etus quod congraum est habita ratione, illud stricte
ne nulla personarum habita ratione hic unum spectetur,
ut quis tantundem recipiat quantum alterius.
sact culpa amisit. Potest tamen
Respublica hanc libertatem varus legibus
circum scribere cums
gratia saepe imperat, ut homines suas merces
etiam inviti vendere cogantur; suble vandae annanae
 r ei asi um atta pt
 ut homines sustentationis
ac felicitatis securi omni
se in res suas jure
abdic abdicare possint