# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0113 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068398:0113?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 1 # Folio 57r, page id 00068398:0113 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068398&page=113 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068398/jpgs/default/00000113.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine # Lines: 76 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Jus in quo versamur est scientia aequi boni et aequi viri bani Vir bonus est qui amat omnes jus in quo versamur est scientia boni et aequi. Nam vir bonus est qui amat omnes; sed cum saepe plurium utilitates inter se pugnent mod affectus hominis erga hominem ratione moderandus est, et ad cujusdam aequalitatis mensuram revocanus; ut vera non rebus tantum sed et personis pretia ponamus. Itaque cum caritas sit habitus amanti omnes erit justitia erit caritas sapientis: Porro quae viro bom non quod vir bonus esse nequeat qui sapiens non est, sed quod vi aget ex praescripto sapientum, cui si vis addita sit sogendi etiam hos ut instur qui boni, non sunt ut bonos imitentur, hoc praescriptum lex dicetur. Porro porro oro quae Viro bono possibilia impossibilia aut necessaria sunt, licita sive justa, aut peccata aut denique debita esse dicentur. Nam quae facta contra bonos mores sunt, ea nec facere nos posse in jure credendum est. Itaque jus quod habemus agendi aut omittendi, est potentia quaedam moralis: obligatio autem momlis est necessitas, illi scilicet imposita, qui viri Summa jusit regula est, ut contendamms in cujus usu scientia carititis consistit, boni nomen tueri velit. quaerendum esse bonum maximum generale. cum enim apud sapientes pro demonstrato sit, esse Monarcham universi Deum, cujus potentia pariter et sapienta summa est felicitas certa salus erit in hujus gratia esse: certa pernicies ab hujus amore disjungi. jam qui DEuM amassius etiam commune bonum quaeretus cum constet perfectionem rerum, po cujusque natura DEum sibi proposuisset: quanto quid praestantior erit et plos in rem publicam conferre posse magis in eo divinae ac velle videbitur virtutis imaginem colemus, ) Ex hac regula nascuntur tres aliae, quae tribus juris partibus respondent ac vulgo celebrantur: Honeste vivere, neminem laedere suum luique tribuere. Primum enim ipsi Virtutum colemus Honeste vivire nihil aliud est quam virtutem colere, est autem virtus autem est habitus agendi cum rationet et ille animi vigor, quo sit ut aftectus pareant mentis et ut nturali quodm t bene corsulta non jam difficulte impetu impe exequamur itaque cum ergo itaque po quisque perfectior erit et ad bonum ju ad commune bonum juvandum aptior erit quo magis non tantum intelligens art sed et in recte agendo exercitatus erit alioqui aut labetur ignor ignorantia aut factis consulta praecurrentibis poeattenda aget poenitenda: contra, qui contra qui rationem constanter in Praeterea qui pravis animis actionibus vitium animi indicat, suspectum se facit et canendum + vel quod eaem redit, DEi gloriam et ratione admirabili consecutum esse, itaque praeterita in Dei voluntas de praeteritis con tanti erimus, in quibus dei voluntas praejudicata est, sed futuris, ubi mobis deus nostrae materiam industriae re liquit dabimus operam, ut quantum judicii nostri vis penetrare potest, voluntatis ejus instrumenta simus + quoniam consuetuddem alteram naturam transit ex qua plenuque pravitas oritur aut optima decreta non semper in animo praesentia habebit