# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0009?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2 # Folio 5r, page id 00068399:0009 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. in infortumo videtur aestimanda necessitas cula mea; in culpa tua, aestimatio rei Intitum a piudentia definire deteas an sed sed si nentri necessitas rangatur. infor tuno, aestrmandum est in proportioe utriqus ad necessitatem, ad proinde in paupere magis quim non valde ambiguam est, si ponat, nullus esse digu Justumd erit, quicquid impune sperari potest non est a prudentia desimenda justitia, tionis et Nathan davidem admonet sub parabola qui unica pauperis ovem occidit. Hinc et patet cum in dolo dato nihilitas cestimetur, necessitatem astiman Justitia est pudentia in aliorum bonis malisque a nobis contemplatione bonorum matorumque nostrorum a prudentibus aliis potentibusque aliis. Seu justitia est prudenitia in utendam erga alis prod in adhi tunc sustind e non erit a quo ergo benda ergo alios potentia nostra contempla- an a bono publico ptunc sequetur sustum non esse. se quam mille alios salvum malle tione prudentiae in utaadhibenda erga nos potentia sua alienae Institia est Puudentia placendi sapienti et potenti. Institum est prudentia juvandi et nocendi praemri poenaeque causa. tis ee exinctium instrumentorum operamd, viitus vitu est excrclium voluntatis. Illa exercitum po- tentrae haec exercitium voluntatis. Scientia exer– tpities stristum est scientia est no- titia certa perseverans. Notitia est cognitio perseverans seu cognitio memoria retenta. Opinio est notia probabilis. Sapientia est scientia opti boni. Frudentia est pati virtus quolicandi. Sagacitas est virtus inveniendi. dudicare Judiciositas est virtus judicandi seu resolui penetrandi, resolvendique in partes rem propositam. Sagacitas est virtus inveniendi id est res inter sed conferendi, earum similitudines dissimilitudinesque observandi, combinandi, compo– mendi. Ita ut judicium intatur relationibus con- nexionis, inventio relationebus smncitudinis. Pru- dentia est ju diciotitas circa id quod bonum malumve est. virtus est promtitu do bene agendi. Vitium est promtitudo, male agendi vel potius inclinatio ad bonum, hoc ad malum sustitia est Virtus mo,alis est virtus volendi dustitia est virtus volendi quod justum est. vel pro virtis q voce, quia bene volendi esse ex aise d rspan iest sustitia pumtitudo vo ac proinde debebit et aliquis etam aeterner damnavi se ostere, ut aliorum salutem procuret, quod tamen nemo gure fieri di verit. An ergo gustum est quicquidant necessarium aut nemini damnosum ess. Ita ut meum indemne bonum sit justum et tum a me necessurium malum itidem justum dustum est, quicquid non est injustum. Injuorum est, quicquid puniri publice utile est. An potius dustum est, quod bonum est publiu bonum publicum insiu- gulos quadam proportione geometrica rea partitum. Seu fuistum est, ut faciant seu ut quitque alii praestet, quod vellet ab alio factum sibi et tantum quisue velit ab alio, quantum eidem praestare paratus est sustum est id agere ne alteri prudenti volum tas nocendi milii necessitas mini nocendi existat. Ergo damno meo ejus necessitati sub venire debeo. Alioqui cogetur ipse velle sibi subvenire. Iem indemnitate mea ei prodesse debeo; ne aninum malevolum nu dem. Sed cur infortumia inter nos par denda sunt, demta museria et felicitate? tate communi satua sria.. Obligatio est quicquid praestandum est alienae felicitati ut inde redundet ad nostram. Tustum Aequitas est proportia bonorum ad merita aequalitas rationis bonorum cum ratione meritom Meritum est hoc loco bonum publicum privato con- rexum. Ut adeo aequitas sit aequalidas b0- norum inter plures salva eorum productione potest. ingeniosi in scribendo dicendoque sunt etiam qui solidi non sunc, a solidi qui non ingeniosi. per exemplum HoblFe ldenys scribit solide non ingeniose. Hobbius utrumque, ciceronis eloquentia plus soliditatis, Hini patet uon posse rem satis solide ad proportiones revocari, non magis quam virtutem ad mediocritatem. Cum unica sit mensura finis hominum ut ubi ipsis felicitus, salvau. est, curent alios quam meesse felices