# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0020 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0020?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2 # Folio 10v, page id 00068399:0020 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=20 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000020.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 102 lines, status machine # Lines: 102 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quaeritur vero an aequam sit me miseriam parentis mille atiorum miseriae praeferre an saltem duorum, an centum, ubi sori tes locum habet. Pone parettem meum apud mox distinctius quae ae qua sunt eso ex igi non tuo majori et damnum minus tuo majore, et miseriam anniorem ture hostes esse et hostes eum occisuros cum summo minori et felicitatem miporem tuae cudciatu, nisi eis nll ao 100 alios ad crucia- majori amintia exogit. sed non statim tum dedam. Quid faciam obscere, huo ponamus alium casum, quaa aliud est dedere, aliud relin- quere Ponamus inquam hostem mihi optionem dure parentem meum an 100 alios occidi macum cunciatum malim,s et si non e ligam intra crastino ne quis dicat me debere suptersedere optone) occi surum omnes. Credo me meminisse potius debere me cirem universi esse quam filum fratiem esse aequitas. mo potius eo casu credo et contraho tilitate milo non innoxia sub uno parente Deo quam filium. Excipesi ponanti praestem a TE cogi non possum. Vut necissitatem, possum. Hoc jam est principium aequitatis. Damnum ferre cum reci– piendi calitudine seu credie aquam eji, quia est utilitas innoxia quin e inferiam asi– illi 10o hos cruciatus mereri. Quid si poenam quam fercee cum certitudine altrius de mereuntur non cruciatus tamene aut mortem. aetrius outra vitandae est utilitatis. Imo Et redet puvc casus in animum prius omissus an sduo sint in periculo aequali in aequilibiu is sit potius deserendus, cujus culpa contigro misena ita utius certum puto. Sed hic est casus paritatis inter parentem neum X 100 alios non est casi paritatis. Sed quid de duobus luctne et hos parenti praefere an intia 10 subsistendum est, Atu numeri quiaquam ad rempertinent, fortasse vicleor me cogi posse ad praestandam clterius an tencor anhi brachium abscindi ut alii serventi. An teneor sustiner ma- Anum aliquem dolorem, seu miseriam ex ignitem– poris, ad vitandam aliorum non dicam diu- tumam, sed perpetuu aeternam. Juto meex aequitate teneri non cogi autem posse etiam ab iis quorum intest generali gure, ut suam miseriam evitent, non tamen posse me alios particulares cogere lino nec ipsos ubus elas seu brevis temporis miseria eruciatus parentis nosse, non puto me cogi posse. Secus est de atris quid ergo de amico, inter roo alios. Pone eidemamicu ne sortam debere Eligam felicitatem aut nnsercanitatiam debere eligame um alius a ejus lo eum jure stricto elutre, lice quia non possum cogi ad magnum animi dolorem, seu mise am brelvis, temporis. At ex aequitate non licet. Pusera t prorsus Athogi stostus. Porvo quod et inseria contra cunseriam, ademe de tamno contra jamnum turis est. Non est simpto justum, quod bello peti p quando et sure resisti pt (ad vero exrgere non possum, seu non cogere alium, ut aequitasm etiam seriet prosit, non tantum ne noceat. Quia, nec ipsi securiatem praestare possum: si quis alteri sendritatem prae- pare potest de miseria e plertate vitande et felicitate obtinenda quidvis ab copure in utilitatem, si mihi cavetur de imoxietate+ HHine ergo aequitas ess, quando caveri non potest, nisi per m, E delegave in Dium facta cui et om ut vinclicta, ita sraemium delegari potest. At si constat innox iam esse utiitata etam ideo non teneor adt eam praestandam, si alioquin de animo altrius securus non fum. Certum est Justum esse bellum non solum necessitatis, sed et utilitatis causa, si quis eam abstulerit aut auferre mine tur, contra ergo et si quis mnm possit non juvet nam et tunc non necessitatis sed utilitatis causa bellum est. Nec viditur opus cautione ad exigendam utilitatem innoxiam. nisi dubitari possit innoxia esse. At si lucrum c ineum cessare aut damnum ferri tuae utilitatis causa debet praestanda mihi securitas est, de aequali boni– tate, unde et dolor ame exigi pt, si constet majoremo nahi dolorem aepulsum aut felicitatem ociliatum iri. Huc fundamento nititur tum Qquium obedientia tum pietas. Civitt Nam cum ut dixi qui securitatem mihi praectare to- test, me cogere jure possit, hinc in civitate adabem dientiam rentor, quousque securus salutis esse possum, et ad seneor ad muttenda alia praesidia sclutis gussu civitatis. Et ejus qui nihi de felicitate spondere potest sussu teneor omnia alia remittenda jussu ejus praesi– dia et instrumenta felicitatis. Igitur ei qui me sceurum praestat felicitatis ad omnia simplo iter deferenda teneor. qualis est deu. Hinc patet gurc resisti cioitati, ubi miserium mihi intentat, aut felicitatis quam aliunde prae– stare non potest praesidia eripit Neque enim quod a, inseria securum mes prostat exigere potest, etiam per vim. Si per vim extorseum