# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0021 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0021?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2 # Folio 11r, page id 00068399:0021 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=21 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000021.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine # Lines: 89 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. deminus missili alterntri subvenire. Jar est rao 11. ) temad plures licetne damnum uniusda an diceat eum qui jam adhaeret primus fune, repellae re ponc insilie in navemi, x navem plues capere non posse, licetne miserum ruisus ejicere, ut alter cumcansu navem adveximus intromittatur. Ita puto si debita fuit attri advectioq ita ut habeat iu belli an magistratus poenaem intentiturus sit, tunc enim cum duo habeant in belli, rupsus mihi eligendum est, a quo sustinere matim, nam hoc casu habebit ine nente Sed si unus habeat in velli, alter non habeat. suto non posse ma cogi ad pue ad cripiendum deber ine eripere eum, qui ereptus habet ju belli. Sed quid si duo habeant id belli, puto amicus vel parens et is qui navi insiliit, si utique assistendum est qui primus iu belli habuit. Id est qui me cogere jnre per se aliunve potest ad assistendum sibi in necessitate. Debeone vero in necessitate assisset anico, qui et me cripunt, ita sine debeo. Imo et si nulla sit Respublica, in qua agam, tamen si caeteri homines idem dicturi sint, idem juris est. Imo diserimen est, naa id quod aequum est, non est a piudente nisi in Rcpublica ae quip arandum uso debito. Id est non nisi ubi hoc vicissum ab omnibus jure expectandim est. An ergso amicus qui me eripuit iu habet Exigendi me vindicam si non ereptus est. Habet si nec utium eripui, sed an duo su g si alius sit puta ignotus cuj ego nil debeo, an illum recte eripuero. Non recte puto esse exim ddc declarationem mali animi in amicum. Ei quo lcerte qui Contumaliao est amico Animi aversi signum est unuco, negligi; non belli praebet. Eadem proportione de patre de rege, se illud adhnc restat, si duo invicem de salute pugnend, iterque jure, ut de tabula liceatue alterutrum transadigere eminus alter eropiendi causa. In si secripiat, est ei iu belli in pome, non licet nisi sit qui jus belli in me habet, si in discrimine salutis, ubi sine meo servari potest negligatur. Sed per acudens longe aliter evenire potest, si enim ego habeam cud melua a transadictdo periculum salutis, aod amicis eius etsi non jure, tamen cessat amico ut effecturi sunt si sibi relinquanti neutrum servari, puta servari unum tantum posse ego purus sin animi, nec jndex suentis inter duos sine raioe Id est, ut Index sit, is cuinemu jusles est t pdens Qicquid autempoenis plures cui prae pbus pereant. Suto plires gna aite quastio est, du io si ponatur parens meus in cula t do lo esse non est ei parcen dum. Ut si quam conjurationem pulve– rariam designaret animo. Interest quo ego animo sim, an mortem parentis se mitrim nea a me cessando ptrocuratam esse major sit nnseria, quam procuratam mille aliore An ita res distinguenda est, ut si tot hominum salus vertatur, quod per se teati esse possunt, ingu stum sit. Sistum es quod quis in concione generus humani, si totum sapiens supponatur, desen dere posset. Aut justum est, quod placeret Dhosi esset, sive sit sive non sit. uid ergo nonne debeo damno meo mille aliorum damna redimere ita sane si citra miseriam non duo rum tamen. non trium. Ponendus est casus sunto captivi mille, his eripiendae vesles et cum laceris cquntandae. Ego hoc qui apud ducem victorem gratia polleo, possum hoc unius geminae in illum dono redimere recte et pindenter facturus sum, imo non potero contrarium defendere in contione geneuis su mani omnium supientum, seu optima Republica universali; at si omisero, non est illis in meius poenae nisi privativae seu retor sionis, ut et ips. non prosint. An haec retor sid determinatus it ad aequalitatem de eo mox. Sed pergamus singum cum debea damnum mille alia aequum sit ne tampum mille alior meo rediniere, quod sidlicet nulliu sit ad miseriam felicitatemque momenti (nam hoc ipsum mniseriam efficere pt, feli citate possessa dejici adeo ut nemo coga- tur feli de felicitate possessa in statum medium decedere nuseriae aegrius causa B) an non tamen aequam est me meam demnum meodum mille aliorum mnserias men alio rum miseriam redimerae. etsi debea dumno meo redimere aliorum felicitatem