# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0028 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0028?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2 # Folio 14v, page id 00068399:0028 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=28 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000028.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. cu pet2s retinebit cui prius est iy affectionis an qui cui majus. Puto ei qui majus si sit, sin par ei qui prius. Neque enim et sic dici, ut ei qui ujus, si aequalia, ei qui majus si aequidinturna. Ei cui mu magis est magis quam qui prius vel contra, si neque aequalia neque aequidinturua, quia non possunt in se invicem duci. Adde quod sola damni ratio habenda est. Si tamen aequale sit damnu putem priorem praeferri. Quia excessus sin est huic iu retentionis. Et caeteris paribus prior tempore potior jure. Hoc ipso quia caehris paribus omna sunt restituenda in statum priorem. Haec de jure reali in Rep. Ama paulo aliter constituta sunt ut sciheee dominus rem suam reciperet siune detractione, emtor infelix resuai careret sed hoc mitio haberet regressum ad ven ditorem. Non omnino male, si modo regressus haberi possit, quanquam mero jure debeat re– gressus cois esse utrique male tamen si Emtori regressus mopia aut absentia ejus a quo habet elidatur. Perpublica igitur quae has leges codidit, debet Emtorem indemnem praestare. Ita enim aequam est. Si plures ocurrant autores, si res per plurium manus eat commudnicandum inter omnes damnum est, neque enmi video u quo jure qui ultinmus est prae caeteris infelix esse debeat Cum juris sit, ut domines quam minimum a for ttuna pendeant. Illud adhuc quaerem um est, an hoc ut qui mihi damnum sinc culpa dedit reparet, sit meri peris, ita ut pugere etiam per vim possim. Et puto, quia ille se solum casibus communibus fortunae exentum po– culat. Cum enim forturia sit quasi hostis cu quo nobis velligerandum est, cri quam est unum solum extra aleae factum esse velle. Quemardmodum ingruente in civitatem vello iniquum est esse qui domi desides neque pugnare ipisi neque aliquid vim ab alio exigere potet juste id est nullo metu offensarum spri prudentis, seu nullome tu quecelarum. Beleo autem inito in Hactenus nullus esse Deus, nec vitr post hanc vitam, libet mihi quod libea, nam quasi desperato, nec quisquam prudens aliud contra me pt, quam mihi exitum credo etium tunc alivis prudentes ei succursuros Ni si tamen ferar ineum non usque ad mise– niam, credo omnes prudentes mihi succursuros. inseria mihi dare pt. Caetrum is, qui ita felius miser est, ut nemo ei amplius nocere possit b summe felice nam summe unser non datur Egoveum si quis daretur moccidibilis gigas, u cui nec venena nocerent, nec cntis tormento perforari posset, nimo tamen erit, qui neget eum agere injuste, id est dy sarmonice, ita ut actiones Nisi haec ut si lucium suum quaerat cum alue sed de hoc amplius cogitandum. An non quaesiturusit etiam cum aliorum nuseria. Quotusquisque est ex nulgo qu non bestiis sensum quendam tribuat, et ratio linationem quandam fere ut infanti, qui cogitar non loqui potest,nec tamen verentur illi mi- mini luem sn causa bestias miseras facere, idque vix quisquam ab omni aevo injustitiae accus quando quis sine culpa sua alteri damnum dat. Nunc sua. Sed si semel me in eum statum dejecit in quo niser simi, puta me quis invitur vel culpa Ut jam moriturus sim, in eo casu, si popati nocuit vell etiam calpa sed in mniseriam usque ut exigam ab eo quantum solatis sine sua priudentis, saltem displicentiae. Nam etiam eas erga alios prudenti placere non possint vit demtis paucis pythagoreis gulae nostrae causa quando quis sine culpa sua alterius foluti periculum insentat, tunc repelli pt etiam cum pernicie sua, vel etiam sine calpa veneno infecit si aceterane, si videat me in oes ferri. Sed si ferar tentum in eum qui clnsice culpa hoc loco non cuero quid detur aut non detur num damno, dummodo non cum inseria bestras occidere, scilice quia non metumius ne ideo magis in nos conspirent. Sed notandum est esse et aliam rationem. Quod scilicet si extra quia harmoniam quaerit. Harmoniae autem ve solum demta Echo eondem pulctritudinem so. potentissunus seu inviolabilis quaeret fatio tamen quantum possibile est, imo quia possi Haec ipsa ergo displicentia alior nobis dblet. Na- turali quadam inclinaivne mentis amore aliorum Ct pulchritudine suae, delectantis. Fateor haesaepe alis affeceba smcibitam, non ato mnus tamen