# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0029 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0029?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2 # Folio 15r, page id 00068399:0029 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=29 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000029.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 102 lines, status machine # Lines: 102 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. suum. Justitia haec est doctrina de dusto, edo Atrma de officiis eadem est, scilicet quid homo ab ho n cum ratione desiderare possit. cum ratione, id est ut et desiderantis et rogati intersit cullo tamen respcctu habito utilitatis rogati, nisi ut ve ostendatur ei non nocere bonum meum, ve l’ostendato ei nocere malum meund. Non ut ostendatur ei prodesse bonum meum, vel ut ostendatur ei non pro desse malum meum. Vel potius solum ut ostendatur ei nocere malum meum, non alioqora forte per aucioons sed per se. Id est, dum me aut alios, si ego non possumt ad poenam repeten– dam incitabit, aut me vel alios ad praemi referendum. E Ut ergo tandem justitia sit virts seprudentia, qua non nocemus aliis poenae, prosumus praemii causa. Nam aliae ra tiones nihil ad instritiam Deus autem ipse non putosimpliciter ideo teneri me pro dolore et voluptate substitui tonum et quantur casus quibus aliquis alteris nocet sine dolo pariter et culpa, ei vel damnum dat, nam, si lucrum intercipit, nihil ad rem pertinet Utroque casu nulla ime poena et Priore casu inter damnum dandum, impedirelicet etium curum ipsius damno non cum miseria tamen post damnum datum nullo modo tenetur nisi ad reparationem sine damno suo. An vero ad hanc etiam cogi potest? Seo Sequeret eum teneri ed tunc ad damnum suum sine ulpa lictas i mihi tilli noceat, sed an etiam te- An dividenda saltem erit res erit ut alter ferat damnum alter lucrum an ad nihiltenetr. Si rem ac– cumte expendas, ad querelas tollendas ubliquos inturtus perser anque aniumue aversum, nam qui nobus etiam sine sua culpa damnum dedit, cogimur invit, egisse, uilec aequam erit, ut dividamusdamnum ita uterque se alteri infelicitate nocuisse X sibi nocitum cogitans, redibunt in gratiam. Quia aeque alter habe cur quaeratur de re mea quod absit docendum ala et qui damnum dut, iisi habeat praesumtionem juris. Et hoc est unue quo gravaturi in tali casunter alteri. Maxime tamen is in cujus re est mot diquia aries tuus a meo aggressore occisus est n nisi ad dimidium arietis; ad quod tenetor etsi meus se defendendo ocident tuum modo inquam culpa ubest. Idem de servis nostris in dicandum puto. Ut quod ille tibi vamum dedit culpa sua, sine mea, ejus ego solu debea tibi partem tantum. Sed tamen a servo Tibi castigationem quanta mihi non damnosa est praeterea debeo, pro portione delicti, si modo non casu pea nocuit. Hinc noxae deditionntio ducta, ut tute eum po arbitiio castiges Etsi ea res sola non sufficint, ut quod Romani Nu- in autinis Hostilium Mancnum dedidere, opus ex malo boni sui efficiedi, aut mali sui non efficiendi (id est praeniu asse quendi aut poenae vitandae) causa promnimo causa. Est a. poena malum passignis pro malo actionis pramium bocium pustionis erius pro imprudenter indeutato alieno. porgi quam si quis ti prudentiam violasse dica- cum nec sciens puniatur; vel miseriam affer et damuri pro dimidia parte reparaive. Morem autem qua damnum dedit dabitur jus retentionis Aget ju hypothecae, etsi non teneam. Ita +ab alius tertio peti p. An absolute, ita ut vel ignorante Et non puto ut video quae de causa rddere ei omnia sua debeo, recepta re mea dedi enim ei damnum inepa mea i sgitur habeorus reale seu in ipsamrem praecise imodo alteri non noceatu potest enim fieri ut ego habeam in re pretuum asfe ctionis, quod mihi aufereudum non est, et alterum sut ficit extra damnum lesse, ut et ego sim. Sed si ot ipse sit in culpa solus feret tamnum aliud se si rem a fure sivente non animo retinendi, sed mihi ser– vandi, aut etiam nullo emit, et rem alioqui non eram servaturus coicandum est damnum. In gene quoties in altero non est animus sibi habendi aut etiu rei perditio culpa facta, cum scrre potuit istri esse furem Nisi sit res quae servando servari non pt, quadm aum item res cujus nullum pt esse pretium apse ctiones, qualia sunt liquida pure homogenea seu res fungibiles. Si perdidit rem meam culpa aliquis quaerit an teneatiot etiam ad pretium affectionis verum tamen seu ad pretium mihi particulare non coc. putem non teneri, quia culpa est non providere damnum, non po tuit a providere nisi damnum coc, nec sommar de re pretium valde magnum, alioque magis cavisset. At qui screns nocet, tenetur de pretio aestimavis. Quid de rei fructibus putem eos msumtos distin– quendum, si alli fructus etiam apud me producendi erant torte eraut proituta sed aequi pollentes, ocuvrere me ad pretium si n non erant producendi forte is qui habuit rem meliorem reddidit, ad illos me plane o concuorere, sid in rei repititione eorum pretium deducendum utid est efficendio ut aequale s sit damnum et lucrum si quid ego specificem in te ea aliena ignorans, tugc et mihu puum assectionis in erit in indibidinu, si qua sen qui cumitee res e agupressor pam lal oqua in re meliorem fecerim. Et si in materia ipsa non sit pretii affectionis, et si ego in tua chata scidam