# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0032 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0032?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2 # Folio 16v, page id 00068399:0032 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=32 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000032.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 98 lines, status machine # Lines: 98 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Lucrum inelli voro hic omnem boni absentis positivn acquisitionem, aut mali praesentis positivi amo– tionem. Damnum voco omnem boni praesen tis positivi remotionem, aut mali absentis positivi it adventum. Indemnitatem damni evitationem Necessitatem idquod ad miseriau miseriae evitationem. Mi- seriam, quiqid statum illum, in quo ag– Ut ergo postitia sit animus nemini sine ne- cessitate damnosus, et Sed addendum adhu est aliqui Nimirum justus etiam juvae alias debet non tantum non nocere alteri debet sine necessitate sua, sed et juvare alterum primum cum sine miferia sua miseriam alterius redendere potest, deinde cum sine cessatione lucri sui damnum alterius redimere potest, tertio cum sine cessatione lucrisui alteri lucrum quaerere potest. Nam ut lucri sui cessatione damnum alterius redimat, non puto imperali. Nisi inter ver amicos, quorum omnia sunt communia usque ad miseriam. Id est ut anicus amici causa om id est sua, omnia faciat praeter miseriam tam. rv an quia et alter rursus facit Ut adeo amicus etiam damno suo minore lucrum alterit majus procudraturus sit, quia hoc faceret sibi. Et si quis hoc egrt altero consen– tiente, debet illi alter tantundem, aut damni, imo et lucri cessantis restitutionem culpae poena esse debet. Qui delon sciens nocet sine necessitate in eum estius belli, maxime si nocet necessitati nostrae, item si nocet sine ulta cessatao sine alio lucro suor praeterqua quod sit ex damno meo. Si vero sunt autem hi gradus: qui sciens sine bono alio suo nocet aut no- cere conatur mit pecestitati meae, in cumjus belli intermini, seu ius belli in summo gradu proximus gradus est si quis sciens sine bono alio suo ostendat se quaerere damnum nieum, Tertius gradus est si qui ostendat sine bono suo se quaerere non lucium meum. (quibus omnibus casibus sine bono suo quaerit mala meum.) Quae jam gura horum bellorum. Sequuntu casus, quibus aliquis siens propter bonum suum alteri da Sequuntur casus quibus aliquis ex culpa alteri ta ninum datu nam Grlucri impedimentum non curatur, sed tantum si vel satuti vel bonis simpliciter tamnum dare conetur, id est da tujus sit nisi casus interveniat, seu faciat quod in se est Tenetur autem talis Ixcula re qua probare quantum potest innocentiam suam, 2. cavere de futura attentione imo si probare excusationem non possit vel saltem non reddere verisimilem tenetur ca vere de futura toua voluntate utiis qui do lo damnum dedit. An ultra ad poenam ali– quam tenetur. Quematmodum et is qui scaens damnum dedit, puto tistin- quendum. Nam aut cavere non potest, et dare, ut saltem memoria ejus impediat eum a porro nocendo. Si vero saluti nostrae periculum ab eo im- mineat, licebit cavere uti optimae possumque, id est e medio tollere. Si vero cavere possit s bonis nostrus sine malo suo, tunc addendum est ei aliquid malialio- rum causa, ne et ipsi noceant nobis, si videant noceri impostrum non noceas possis quod jam tum evend si nunc quiescas. In aestimandis autem salutis peri– culis licet esse scrutulosissimum, in aesamandis aliis re- missiorem esse decet. Et hoc est scil. verum;belli porri major poena imponenda est nocenti sine bond suo, quam nocenti s propter bonum suum. Tata a. debet esse potna quanta adubsterrendum a ipsum si ali– per cavere nequeat, aut alios sufficere potest. une etsi quis cavena cum aliquo mato suo non tamen tia in aliis juvandis aut laedendis. Qutpotu qum quaerit. Ut ergo nomen justitiae ex usu vulgi non satis respondeat virtuti in medio positae inter duos aspectus aniorem et odium alio rum. De quia nihilominus findens e, nisi forte ei pl ceat homines se amare ( Sed hoc ei quodam modo placet quovam modo non placet habet enim aliud principum harmonia uni versate. Sed per gamus: si quis sit tam potens, ut aliorumcras de se opinione delectetur, non habebit ex prudem ha causam cur justus sit. Sed hac quilibet dele- ctabitur, quia omnis sapiem delectabitur pulchri- tudine seu darmonia. sed in ti ut penset inter se quam si quis ti prudentiam violasse dica- cum nec sciens puniatur; vel miseriam affer tur in aliis nimium amandis non dicitur injusta. ut ergo justus sit, qui atiis non nisi prudenter aliorum matum quaerit aut bonum non non habeat cur vereatur nisi laude seu bona saluticonatur, vel propter damnum emergens hocere saluti otest nnsi At amicitia n bonis nostris, et tunc licet ei tantum mali nobis imprine posse, nec aliuud expectandum esse, nisi ut mnum dat. Et quidem vel propter lucium cessars nocete conatr, vel propter unferi necessita tem suam nocere plienae conatur dem Aut nocere conatur faluti alene munoris