# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0037 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0037?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2 # Folio 19r, page id 00068399:0037 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=37 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000037.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cum ergo in summa constet susttu Justum et sui et aliem boni rationem habiturum tentemus paulatim definire Anforte ust + est qui utilis est aliu justum est velle quod est nemini damnosum, sed ita justum non erit damnum suum quam alienum vitatum malle. i0 demi An ergo justum est, quod fit sui darum vitandi causa. Sed ita tustum esset vitrum quam servum perire malle. An, quod fit suae necessitatis, causa, sed ita non liceret lucrum suum alieno praeferre. An justum est publice indemne, sed ita satus mea damno publico postionenda esset. An justum est; quicquid non est causa belli, sed ita injustum esset inf casu cocursus malle alium quam se perire Anjustun est quicquid querelam pruden- tis non meretur) ita sane, sed injustitia facit quer elam, non querela injustitiam; par est ratio, si definias justum est, quicquid impui– ne e est apud prudentes. Otem si justum definias, quicquid defendi queat in Comitiis sapientium universo, quicquid sit optimae Rei– publicae consentancum, quicquid placeat naturae, quicquid placeat sapienti potenti, quiqu seuc quicquid sit potention ubile item ut tute facias quod ab aliis postulas, Nec illud justum est, quicquid non est contra bo- num sociale, nam et Curtius, si ademta fuisset e spes ultra mortem nullm poterat jure super sedere illo tam horribili saltu, quanquam patriae salutani. Nec justum est, quicquid congruit nam quid naturae gumanae rationali,s cum mon palli ongere hoc vult sibi gatur quid sit hoc congruere naturae rationali quod emm es hoc congruere, an quod coexistere potest, ita quicquid possit quodise deformitate coexi stere potest, id enim est vulgo congruere. Sed ita injusti erunt morbi; an potius justum esse quicquid congruit rectae rationi, sed ita omnis error, etiam non nisi erranti damnosus crimen erit. An iustitia est virtus servans mediocri– tatem inter amorem ium duas affectus hominis erga hominem, imorem et odium; fices hac meditatione plandebam ipse mitri puer cum peripateticae scholae recens conco- quere non possem caeteras omnes virtutes affectuum unam agustitiam rerum moderatrirem haberi. Sed haec blandae magis quam solida facile exui, cum senli sole apparuit totam virtutis rationem in eo consistere, un affectus nihil possint, nisi obedire sit atque ita virtutem moralem, quam vocant, non nisi unam esse, esse ut sic dicao dominum spi tituum et sanguinis suct posse incandescere, infurgere refrigescere, gaudere doler amcum velis et quanidu et quam verementer velis. Quanquam haec temperatura contranorum plerssumque imxtione aut contingatAdde quod ut profusum esse ieptes, cunta tenacem esse opierumqe nullius affectu impeu abreptioni imputandum ituetris quaestra non encidit sus est potentia assin) est, cum fiat, satsa ratio cinantione hommis modem lavem sibi e ment ec lupuria aut prgdlntate definiendum esta (ut nihil postules, quod non facturus esses ut facialit singuli, quod fadere omnes singulis uhle y