# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0048
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068399:0048?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 2
# Folio 24v, page id 00068399:0048
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068399&page=48
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068399/jpgs/default/00000048.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine
# Lines: 92 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

H. Grot. prolegs. introducit larnendem asserentem
diceate institiam aut nullum aut summam
esse stultitiam, quoniam sibi noceat alienis com
modis consulens. Grotius negat stultum esse sunis com
alienis damnis commodis suo damno consulere
Ego non dubito quin hoc stultum sit, adeo ut nisi
hoc sit stultum nihil sit stultum. Quid est enim
obsecro stultitia nisi negligentia (nam et qui
ignorat, negligit et qui scit nec in agendo adhi–
bet) propriae udilitatis Rectius licero negnt uti–
 Pot. prolegom. justum est quod convenit naturae
lummanae, ei autem congruit societatis custodiat
quia et peculiare ei instrumentum datum, sermo
H. Grot. prolegon. Jnstum fore, quod societatis con
servandae interest, etiamsi nullus esset Deo. Hoc
simorte suc redimere satutem patriae stultabrres
si nullu est  uti nullum est praemium
sperandum ultra mortem. Est enimo suo da
mnno alienae utilitatis causam esse. Zd sisciens fa
damnim autem inter maxima, si nulla est vita
post hanc vitam est mors. Maximum autem da-
unum alienae utilitatis causa subire stultum
est. Nihil autem stultum justrim est. n
quod qui sapientes habentur, qui laudant publice
qui statuisdrantur, vitetm suam patiiae impenderum
interesse enim rerpublicae, etium etiamsi
mullus esset Deus homines sic credere, id est stultos
esre publico bono. Quemadmodum etsi nullus
esset DEy, interesset tamen Reipublicae eum
esse credi. Quod ergo surtius, si vera est fama in
anima sua, quahanc corporis jacturam per
et talleretur, sed inve inevitabili ter, quod est
non prudentem esse sed infelicem.  tamersi
sint qui negent providentiam Dei pati possent
quisquam prudens sit in felix) aut p aliquot
dierum licentiam et saginationem, quamei non
est stultum idem dicendum est, si futurae nomi-
is immortalitutem falsa quadam imaginariae
aeternitatis opinione praeceptam,et exigno
tempor irebiratae incuti in immensum exagge–
ratam diguam credidit quae sic emeretur. Nam
culum, cum ipse esset Neapolitanus. Quanta in
aceque enim gloria futura nisi praesens bonum est
in sune felices erroresuos quarsi fui
gatur nullus est De, nihil implius justicat
prudentiae partes tractandas susciperent
semotis is quae ex voluntate libera oriu
habent, alius quidem de Legibus alius de Tribut
conjectura, alius de factorum faciend fie mus malus. Quid ergo 2 Anplus est ad turis effe
confici. Nos certe quam viano incunda Caeres transcendi possint. non equidem credidero
hoc opere quod partem jurisprudentiae nobi e longinquo prospiciamus duo comites feram
lissimam continet. Notabilis est hic Grotii loque erusne est qui prius cepit, an qui prius vidit. Uti
et laudabili modetia respuens, quae nunc ei
imi Encomiastae immoderati tribuin tobus
Elementa ete tradidisse. Cum tamen pleraue
sint delibata quatenus bellorum materia espe
possunt. perinde ac si qui de Judiciis sirbinit
tiam tadedisse universam compleri dicari
Grotium in prolegom miror pandectarum Ae
rodu, libri pofecto insignis nullam fecisse neri
tionem. Matim non novisse, quam copscium+
ctum Florentim) 1ti) in l. ut vini D. de tust
nem natura constituerit conseques hominem
homini insidiari nefas esse. Cogpationisam
bigua vox eest, vel enim significat similitudi-
nem, vel derivationem. Utraque pstest aliquid
ad vim hominis in hominem reprinendam.
illia, quia similibus compatimur, ob maginem
mali nostri malis eorum cohaeentem; hc
derivatio continet aiffectum qundam tenerio
ris quaestionibus homini sapienti non magus
censeremus reipsa potius quam verbis ostendimus in Aequisitum ergo dominium erit. Similiter, si
superfuit ultra mortem. Et vaminus homoscele-
ratissimus, sed ex hypothesi pessima recte ratio-
posset deide ex omnibus partibus collectis corctum saepibus quam verbis firmasse, cum et
certum est, nihilo cum Homeri laudibus factum bea-
tirem, nisi et mortaus sensi aliquis ei sensus
cinatus observat landes suas, si quas meriturus sit
non magis ad se pertinere; quam quenda
in libro de live. Idem ab accuratissimo lo
Grot prolegom. si qui verae justitiae sacert
desituris. Et pone Achillem nec per somnium cogitasse
de Romero aris Ho Homeri simili laudatore
nihil est prudentius, nihil artifficiosius) Nam
erit, quam quod suadet Thomas Hobles
dotes, inquit, naturalis et perpetuae suris
hiatum desiliit obstruendae pestilentis exhalationus
cousa, aut credidit sib proficisci se in locum
suret, et pruddenter egit (etsi potuit evenire
nulli imputant, reliquae vitae praetulit, quod
ruisus fatear non esse stultum sed selidera
qui quod bono deest possit imaginava