# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068400:0111
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068400:0111?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 3, 3 (shelfmark Lh 2, 3, 3)
# Folio 56r, page id 00068400:0111
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068400&page=111
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068400/jpgs/default/00000111.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
# Lines: 64 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ividitur et jurisdictio in ordinatiam, nandatam, quam
male hodie cum delegata confundunt, et prorogatam. Ordinaria
est quamquis habet suo sine, sive jure magistratus. solaque perfecte
jurisdictio est, nam termini isti mandata, prorogata, delegata
sunt alienantes, ut cum dico domus combusta, virgo
eflorata Maudata junsdictio est quam quis nomine jussuque
alterius exercet, cujus persenam repraesentat, nam paeter, cum
urbe egrediebatur, poterat alteri mandare jupisdictionem;
deleguta jurisdictio a mandata differre videtur, quod
mandata jurisdictio amico velut contractu mandati inito
data videtur, delegata ministro, itaque praefecti hodic
qui praefecturae alicui praesunt, non tam mandatam, quam
delegatam jurisdictionem exercere videntur
atarogari
capse
dicitur jurisdictio ratione caus temporis, loci personarum
Notandum est nusquam dici in jure, puidictionem
Magistratui Majori a populo esse datam, sed dicitur
onriam
habere eam moxe
mauqu, et jure magistratus. Sed
cum principes ur populi in se transtulissent juris dictionem
Magistratus ab ipsis habebant
Nemo sibi jus dicere potest, potest tamen adversus
suos, ita praetar potuisset mittere creditorem in bona
patris sui. Ad de alias exceptiones, l. 77. de judic. Et
si consentiant litigantes,  idem locum habet t. 77. de judic.
l. 13. st. ult ad Sc. Trebell et l.4. Cod
Non competit pmisdictio in superiorem, nisi se ultro subjicat
non potest tamen se subjicice in voluntaria, ita consul si velit
smancipare filium non potest adire praetorem. lam hoc ipse
potest add l. unus de bf. Cos. et l.2 de of. praese. l14 p. 10
de guanamis. viordicta
Mandari poterat Magistratus, ea tantum quae
jare propris habebat, quae vero ex speciali populi aut
priocipis concessione, ea mandata purisdictione non
transibant. Hinc cum praefectus niti haberet meuum
er meri imperii exerletium a principe sibo
mandatum, alteritruisus mundare non poterat. Hinac
etiam tutoris dationem alteri mandare non poteras
Magistratus, hoc enim non suis, sed populi anspiciis agetat, non poterat autem ati quiqua
Nam potestatem in caput liberum, quam utique tntela continet
sibi populus servaverat. Itaque tutoris datto non erat junsdictionis
serum imperium
quoque mandare intisrebant tempore imperatorum l. 1. de
sed de reservatis populi
X off. C
ff procons.
cessabat enim paulatim anspiciorum supstitio
et
iraesides tantum erati erant imperatorum
ab lis velut mandatam habebant jurifdictionem, quam sine
speciati consensu imperaloris aliis mandare non poterant. Pro consulas
eratat in provineris pacalis, quas posulo  ea senatui Angustus
reliquerat, hi jure propiro et more Majorum junsilictionem
exircebant, ideo poterant eam mandare Legato.
praelor utbanus peregrino poterat mandare junsdictionem
urbanan, sed non hic eam feruu alteri mandare, quia eam
non suis nespicis exercebat Et nemo alterius anspiciis utc poterat, nisi ille ipse mandasset
Hodie mundam ve, leuictio potest merum
imperium, nam equia praedium cui  adhaeret, alteri
teci pes in oponem
prsus ipse mundasset
anspiciis populi, hisi