# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068403:0167
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068403:0167?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 2
# Folio 84r, page id 00068403:0167
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 85v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068403&page=167
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068403/jpgs/default/00000167.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

traeseriptione temporalt
Cextinguitur jus et obligatio.
1. Phaescribi non potest res in quam jus non cadit. (V. g. jus
nulli obediendi, libertas omnimoda a decimis, tributis) de quo sup ra VIII.
2. Item mera facultas, nisi a tempore contradictionis et sub-
secutae connidentiae, quia tunc inducitur possessio. Mera facul-
tas est jus aliquid agendi in rem, in quam xter me nemo jus habet,
seu vel per merum membror motum vel in re à nullo possessa, v. g.
in aere, mari. Ibi ego non faciendo meum jus in aeternum non amillo,
nec faciendo me ad in posterum quoque faciendum obstringo nisi postam
alter imperarit ut facerem veline facerem, et ego paru
sjet
hoc
hactens a nullo, quad sciam, recte explicatum est. Ideo jus offerendi,
Eeluendis protimiseos edc. falso dicuntur merae facultatis. Quae
mera facultatis sunt, ipso jure possidentur.
3. Neque incipit neque currit praescriptio minor tricennali contra
rem furtivan, vi possessam, aliamque lexe vel testamento alienari
prohibitam.S
4. Suspenditur praescriptio tricennali minor tempore minoren-
nitatis, et in fundo dotali tempore constantis matrimonii: Tricen-
nalis vel major tempore puxillaris atatis, captivitatis, sedis vacan-
tis ecclesiae, absentiae in negotio publico vel Principis, et in esse-
Atu quoque oxe restitutionis, tempore minorennitatis ejus contra
quen praescribitur.
5. Praescriptio tricennali minor incipit tm a scientiae tempore
deinde v. currit, etiam contra successorem ignorartem.
6. Prascribit is omnis et solg, qui bona fide (1. e. opinione domini)
tempore legitimo continuo possidet.
7. Haeredi ita nocet mala fides, ut nec à se incipere possit
computationem, nisi vel alia causa vel pscriptione immemoriali
superveriente; secus in aliis succ essoribus.
8. Etiam si in mala, fide sim contra alium, (quem dominum
puto) sufficit contra te, quod sim inbona contrate.
9. Non dubitatio, sed probabilitatis oxinio de domino alio,
inducit malam fidem.
10. Quidam lapsu decennii praesumunt prioris malae fidei
oblivionem, et hinc de novo computant, d
11. In pscriptione tricennali minore, titulo opus est. Titule
est causa possetsionis, acquirendo dominio sua natura sufficiens,
v. g. emtio donatio, inventio.
12. In servitutibo scientia et patientia domini ptitulo est seu
aquiparati
tireperibem
reservitatem necesaris
13. Lona fides praesumitur in minore tricennali ex titulo;
in tricennali et majori ex lapsu temporis, quae est praesumtio juris.
In immemoriali est praesumtio juris et de jure, et fingitur bona fides,
etsi contrarium probetur.
14. Alienante m. f. possersore, res, etiam bana fide et titulo ac-
cepta, 30. demum annis pscribitur. de
15. Alius misi praescribere potest, si in bona fide est, etsi ego
sciam, rem alienam esse; modo nesciam eum misi praescribere.
16. Ad conficiendum tempus autores conjunguntur.
17. In causa individua, unius praescriptio alteri prodest.
18. Successor universalis (nisi ecclesia) ex defunctu singu-
laris ex suo tempore phaeseribit.
19. Tempus regularirer hic non utite sed continuum est. Tem-
pore tn. belli et ubi judicia cessarunt, praescriptio, nisi imme-
morialis, non currit.
20. Coeptus dies praescribenti habetur pro completo in prascri-
ptione juris realis, in personali currit de momento in momentu.
21. Actio non ante praescribi incipit om institui valide pt.
22. Quod per modum actionis oppositum, praescriptum esset
id per modum exceptionis aliam actionem impugnans, illi coaevu
est. 1. 8. debitum compensat aliud debitum, inter cujus ortum et
loccasum praescriptum est.