# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3
# Folio 2r, page id 00068404:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

polusgamia non convenit juri naturae ita
enim plures frunt famuliae in una domo, unde
educatio impeditur: itaque intemperant est qui
mihilomitnus plures uvores ducit. Quicquid ex vitio
oritur quod societati ai naturali nocel, id
naturaliter injistum est.
duples elatcarsa quare sine cvili opus esset
sonsensu patris ad nuptiac primum pat patria
posestas, dende ne agnasceretar suvito suy haeres.
quae posterior rabio causa fuit, cur facilius
filiae quam filio furiosi copia matrimonus fieret
nam ex filia sum haeres non agnascitur
quia tot ginerationes quor personae demto stipite
unc tot ge gabus quot personae denito stipite
Adam mortua Eva non potiisset ducere uxorem
sed si periculum fuisset ne periret gemis humanum
omnibus ejus filis mortuis potirnsset liberis operam
dare cum filiabus. Quemadmodum enim a carne
humana merito abhorremus nihilominus recte ea
vescemur in extrema necessitate cessat enim iatempe
fratium et fororum in eo sita est identilas, quod in
rantia
eodem tertio conveniunt inter se conveniun
sa
videtur inter uterimos et es distingui
posse, nam aterini scimil se eosdem quodammodo
esse, germu credunt. Sed quia inhonestum est
de patre dubitare, reges civiles merito eandem prohi-
u
consar
bitionem et ad conspugomens cotrmanos extendunt
Germani sunt nterim et consanguinei simul
in settio gradu lineae aecqualis non amperus
prohibentur nuptiae nam conveniunt
in proavo, at ob brevitatem vitae non facile
prvavum videmus.
an nostris Ecclesiis prohibetur, matrimonum
si qua persona duabus tantum gradibus a communi
sipite dicet, quotcunque demum gradibus distet
prohibitio affinitatis ex eo quod mas
elia
et foemiina censentur unum corpus.
dus civile non trorrorem spectat, nec prohibet
eousque ac cognatas sed tantum eas personas
quae sibi invicem sunt parentum et liberorum loco.
Cum ju Camonicum omna matumonia un
secundo aut tertio, affinitati genere concedat
solent nostrae Ecclesiae ab eo abire, uin
duobus casibus, primus est interme et conjugis
meae fratiis vidiam. Rationem afferunt nostri
Theologi, quia, quia ejus v hujus viduaefilium
ducere non possum, ergo nec ipsam. Conceditur
tamen dispensatio-
inter iporis et mariti consansonieos nulla censetur
affinitas, ullo jure exemplum affertur rco
a Iustiniano cirta hu salumus gobrachle
siude
 duos fraties cum
duabus surveilius, patrem et fitium cum matre
et filia. Tubius tamen ab his abstinetur, nam
natura quaerit ampliationem amicitiae, ideoque
horropibus incussis homines ad diversas familias
licet filii mei sponsa non sit mea nujus tamen
trahis
honestate ductus ab ea abstineo.
Matrimonium post benedictionem saceddotalem
et copulam dissolvitur, etiuomsi on nisi
contractum inter parentes et liberos, (fratiesque et forres)
quia et jure divino non dirimuntur, sed comminatuo
t santur adjicitur: portabunt iniquitatem eorum
et sine liberis intricutur