# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0030
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0030?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3
# Folio 15v, page id 00068404:0030
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=30
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
# Lines: 73 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Hodie generali consuetudine tamnati ad mortem aut
qui quod mortem metu poenae sibi in carcere consciverunt
testari non Pohibentur. Ctar damnatis aequantur, testari
non prohibentur Clar. tr. de testam. quaest. 21. n. 1. et
maxtime in piis causis. Testari phohibentur usurarii
dure sanonico, extra C. quanquam de usuris in 6.
item vasallus de fendo nequit testari, nisi dominus fendi
consentientibus agnatis id ratum habeat.
Quia lestamentum ab initro invalidum non potest
ex post facto convalescere sexcepto militari) hinae
si friosus ad sanam mertem redierit si amens, aut prodius
postea ad sanam mentem dadierit non ideo testamen
tum ratum fat, etsi non revocavers (imo etsi appro-
sust  Instit. de Exhaered. liberorum.
saverit
liberi a parentum haeredtitate non nisi per solennem
exhaereditatem excludi possunt, quia liberi parentibus
inturaliter succedunt, , ita ut musculi defunitum patrem
familius repraesentet fueminae tantga consequantur,
honeste dotari possint imo quod eleganter quoque tradit pautus
l. in juis 11. de lib. et posth. continuatio dominii videtur
rem eo perducere, ut nulla videatur haereditas fuisse, quin
et morte
vivo patre quod ammodo domini existimantur
ejus tantum liberam bonorum administrationem consequuntur
iItaque exhaeredatio non est res exigui momenti nec
temere patribus concedenda
Optimo autem juae sunt liberi masculi in potestate
testatoris existentes, his enim jura naturae hoeceditas
competit, proinde etiam jus civile eos aut institui jubet
aut exhaeredari nominatim, alioqui testamentum nullum
eral tilii vero et nepotes vel neptes exfilio (de
nepotibus enim exfilia soliciti non sumus quia sunt extra familiar
avi materni) ateriti testamentim olim non faciebant
nullum nec querela indigebant, sed quasi pro scriptis
habebantur, et per jus accrescendi certam portionem
haeoredibus anferebant quod ab Imperatore v. P. 5. huc
mmutatum. dende filis et nepotes inter caeteros exhaere.
dari poterant, generali clausula, filii non nisi nominatim.
Eadem in posthimnis ratio est id est qui post conditum
testamentum sui haeredes fiunt quorum tres species alii
enin post mortem patiis nascinitur alii vivo patre sed
post conditum testamentum, alii jam nata erant ante
testamentum, sed nondum erant sun haeredes, ut nepotes
ex filio qui mortuo o patre postquam avus testa
fimentum condidit ipsi suns haeres fit avo. Rumpitur
ergo testamentum superveniente suo haerede, nsi exposse
vel institutus vel ex haeredatus sit
Emancipatise ime naturae non sunt haeredes patri,
quia vivo eodem familiae dcti gubernationem
consecuti sunt (non sunt amplius pars ejus) hocante
ita uto nimorum quia sis natarae ipsis a patre
partem patui monii assignari jubet, sed cum udut tate
Romm apud Romanos cessarent esse sui haeredes, nec
tancen paties emancipoentes aliquid ipsis tribuere
cogerentur, hinc saepes bonis paternis carere cogebantur
Cn iniquitati medelm praesertim cum Romanorum prisco
jure emancipatio ingentis bereficii loco hraberetur,
et patres etiam certiam bonorum emancipati partem
retinere possent. Mater ego ergo huic iniquitati
odelau adhibens emancipatis bonorum possessionem
 dedit. Justinianus eos reliquis per omnia
Adoptivi olim in patris naturalis bona jus habebunt
aquavit
nullam, unde si atado rursus emanciparentur, utrique
bonis carebant Hinc Impirator l. penult. C.de
adopt constituit ut ab extraneo adoptati hus
in bonis patris naturalis omnino retinerent
Mater avusque maternus dicuntur in S. ult. hiC
silentio seu praete ritiome liberos exhaeredare posse
Et sane jure naturae mater haeredes habere nequit,
neque erum pater familias est unde nec s electionem suctessous
sa pes