# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0041 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0041?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3 # Folio 21r, page id 00068404:0041 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=41 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000041.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine # Lines: 64 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Continuatio tit. Inst. de Legatis Eadem res pluibus legni potest idque vel alternalive vel conjunctum. Alternativi legati exemplum est in l. si Titio de Leg. 1 (onjunctio diplex est, l sunt re conjuncti fantum quando duobus una reslegatur sed distinctis orationibus conjuncti verbis tantum inter quos una oratione eadem res distributa est sut litio et sejo fnu aequis partibus sandum do lego; rebus enim distin. quuntur, cum singulis sigulae partes assignentur 3 Conjuncti re et verbis simil sunt, quando uoratione pluribus eadem res legatur non assignatis partibus, uog. Titio et Maevio lego sauncim dupliate fundum Tusculanum eti legatur, 1’ quando lenatarii re et verbis disjuncti sunt, v.0. si testator dicat Titio lego- dimidiam partem fundi, et Sejo dimidiam partem lego. In hoc modo spunctis js jus accrescendi non habet locum. 2 quando verbis tantum difjunguntur non re et tullum reconjunctis inem sunt eiu quibus magis sus non decrescendi quam accresondi lotum habet quia singuli ad totisu lega– tum vocantur sed alter alterum impediens facit ut singuli tonsum partem habeant; quo impedimenti sublato solidum singuli suo jure consequantur hinc sequitur retantum conjunctos verbis tantum conjunctis praferendos Quod si concurrant re rcovenbis siumd conjuncti cum conjunctis re verbis tantum praeferuntur qui utroque modo sunt conjuncti hinc sequitur re conjunctos non habere verum iu ad non decrescenii alioqui quarmdui r re conpuncta sunt nulla conjunctionis verborum ratio habertur Y d Habet autem 19 iccrescendi locum deficiente legato, quod fit ex legataries illud sprevent, aut aute morten testatoris de cresserit Res propria legatarii ei regari nequit, quia quod meum est meum amplius fieri non potest recte legato etim fest haere enim hubetur efficere ut res legata sit segaturii) adeo ut si postea res desigat esse legatarii, non ideo legatum conva- lescat sab imtio oinim videtur testator remspossit im possibilem jississe) valet samen legatum si sus habuent testator in relegatarii, hunc eum re legata jus legase videtur item sa sub conditione res legata sit, et tempore conditionis existentis non sit legatarii, pitem nisi post ostamenbum res coepent esse Cogataris ex causa quod si les ator tem legatam post factum onero a qTestamentum alienat, tunctantum megatum est nullum, si adimendi animo hoc fecit. Quod Doctores tunc obtrnere dicunt, quando denat altem ibem quando extra causam necessitatis vendit quod si vero ingente necessitatorem legatam Hestator alienavit legatum ademtum non censetur, et hares, et haeres nisi animum adimendi probaveit rem legatam de redimere est legatorio tradere debet. Oppignorata re legata animendi animus nullo modo apparet sive ex necessitate sive aliter, facta sit oppignoratio, tarsern popes latre caogitare