# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0052
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0052?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3
# Folio 26v, page id 00068404:0052
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=52
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Onst. de successione liberloium
Habuere et sus sucedendi stationi in bonis li-
berti. De qua successione quatuor diversa in
hoc titulo enarat imperator 1. Ex LL.
XI pationus non succedebat liberto ab in testato,
nisi quando nullos libertus habebat liberos. in testamen
to autem libertus stationum impune praeterile
poterat. 2 Praetor vero ab summum beneficium
liberto exhibitum imponebat ei ut dimidiam parte
conorum potiono in Testamento relinquedt quam
et consequebatur ricet intestatus decederet libertus
nisi filios naturales et legitimos reliquisset
ab his enim pationus excludebatur.
 espleg
papia introductum est t liberto relimivente
pruciores quanitres liberos, et patrimonium
Sestertium 109000 portio virilis Gatrono assignesi
si tres aut plures pationas reloreliquerat
liberas, in totum repelleretur). G. Impe
rator vero et praetorium jus et L. papiam
correxit pratorium proplerea, quia tantum
dimidiam bonorum liberti partem rationo
dabat, si sine siberis decederet; Legem
spapiam, quia liberis pationum plane aequabat
Constituit ergo, ut si libertus minus 100 alureis
in bonis habeat et decedat Testatus, nhil
juris competat patrono. sin autem in testatus
decesserit, nl nullis liberis relictis
integum haereditatem pationus habeat.
quod si centum aureos et amplius habeat
libertis et succedat telictis liberis etio
emancipatis, excludi pationum. si nullos
habeat liberos pationum ab intestato
totam haereditallem habere,; lestament
vero facto, trientem sine ulto vnere.
Hoc guis non modo hes qui  servos
manum serunt, sed et eorum liferisin infinitum
et his non existentibus, is qui extransverso
latere veniuntad quiasum gradum
petit. Et quidem ita ut proximior remo-
tiorem excludat, et in capita haereditas
Merbso vodetur pationis trisni jus quod
dividatur
Jam succadendi liberto altem ab intestato
etsine liberis defuncto) quia libersi familia
etiam vel ut colonia est quaedam Y Cex XII
Tb Pationitribunt in agnati, ut possit ost
suos velut aguatus proxituus succedere, est
omnibus aliis agnatis praeferii Duplex
autem videtur notari posse defertus, quo jus
hoc deficit a A Romanum deficiebat a
inic natuae. primo enia liberum exa liberto
pationum facto Testamento a succesione
excludere, et quemeunque alium hunc praeferre
quia pationus finetatur tantum jure agna.
torum, alter defectus erat quod 
lib cum pato onus prostponeretur suis haeredibus,
posset hibertus adoptando sibi filium, quamcunque
personam pationo preaeferre
 N. 2. Ingenium omnino: estatus )cum
cujucio, etsi iissent, atie obertis salioqu nullum hac
erbanabebunt sensum: nam exime pratorio
si libertus intestatus decederet, nullis liberis relictis
pationus non dimidiam, sed totantiae reditatem
quebatur