# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0078 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0078?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3 # Folio 39v, page id 00068404:0078 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 40r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=78 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000078.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. si podaeus a Christianostipuletur mancipium chri- stianum non vallt stipulatio, licet enim hoc suancipium sit in commercio non est tamen in commercio stiputantis Cur in P. 2. si quis rem suam sibi dari stipuletur non sit obligatio im pendenti quasi conditionalis esset, hc es quia um dari potent) haec est quod stipulatio est stricti suns. Ratio cur liber ho non hominem non possit aliquisstipulari sub conditione cum seras servus erit, haec est qu non est allata solida ab imperatore quod quae in commetcio non sunt, non possint ne quidem ponditionaliter in commercium deduci sed haec potius, quod conditio inhonesta est sperare liberum hominem fore servum, aut rem deo consecratam desituram talem esse non possumus alteristipulari sive obligationem acovirere, sed possumus tamen stipulari ut quod promissor nobis debet, alteri fiat solyt in P.6. diciturfilios familias aliis abligari posse, in quo videntur deterioris fuisse conditionis quam servi natus filii ex suis contractibus obtigabantur psi, qi quaequid autem acquireibant patribus aciquorebant instit de fidejgoribus Fide, ussor est promisor datus ab eo qui debet vel debiturs est alterri, in hoc ut securus reddatu, coditor de debito recipiendo uno non solum qui debitam est sed et qui forte potest debiturus esse, ut si dammi infecti caveam dato fidepissore) Hac definitione separatur fidejussor primo a mandatore, qui non datur in secustatem, sed tantummodo mandati creditori dare. daffert et a constitutore, qui etiam non daturin securi tatenus sed simpliciter inse recipit solvendum quod alter debet, o a sponsore, quia sponsor non datur, sed ipse intro accedit debitori prinei pali 4. expromissir principaliter se obligat pro non obligato Sadepissor ominibus obtigationibus accedere potest non modo mixtis, quae simul civiles sunt et naturates sed etiam mere naturalibus, et tunclicet principalis conve miri nequea, fidejussor tamen conveniri potest, quia ad hoc datus est, ut securum creditorem faciat. In civili obligatione quae tantum actionem part non exa ctionem (id est quae exceptione oliditur) eadem exceptio fidepuson quae principali competit. Omnes porro obligationes vel ex continctu vel exdelicto descendunt potest autem (et fidetissor illis obliga tronibus accedere quae ex delicto nascuntur modo pecaniariam tantum poenum pariant l. 9. D. 5- D. de fidejuss. Addendum hic est quid jure saxonico obtinbat in criminalibus Habendifidejussores Miplex beneficiumt ordinis seu excussionis. Ido divisionis, sytro cedendarm actionum. Quoad primum habet, illud locum, nisi abseus sit debitor principalis, aut non solvendo, aut potens ut conveniri nequeat, item si creditor cum debitore compensare velit aut principalis debitor tantum naturaliter obligatus sit, aut fidejussor beneficio hnic renuntiaveri, item insi tanquam principalem, celo ninen salbstssuldturae, se oblligavverit Herinus de fidepiss. c27. f. 1. n.1 67 Gail. lib. Z ebs. 28. n. 6. Quamvis alii contratim sentiant, Coltiman conssil. 22. fol. 1. Beneficium divisionis inde oritur, quia regulariter singuli fidepisores in solidum obligantur et in solidum quoque conve- brii possunt. Dedit ergo Hairianus beneficium fidemissolibus ut in solidum conventi exceptionem divis ions objicere possint. Quod tamen beneficium essat isi unus sit inoque quando renuntiaverunt ei quod fit quando itaseobligunt