# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0079
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0079?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3
# Folio 40r, page id 00068404:0079
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 39v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=79
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000079.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ita se oblinant verae golobus andgrredus
shullusum vin redeae besbndum, daßt einer vor,
alle und villae vore euus init wiri orsamtus un
gessiodenns und ungetheieh hand hoffen ind
hassen caeole. Graemu de fidejus). C17. n. 53.
rocessat hoc dereficium sinnus minus efficaciter
oblietur.
Tertuim beneficium est cessionis
quando fidepissor solveus petit sibi cediactiones, potest
enim hac cessione facta non modo princispalem debi-
torem, sedet confodejussores convenire, ut soldum
recinrat, vel in lotum a principali, vel pro rata
a fidejussoribus; peti autem cessio debet r adhuc
integra l. V C. de fidepss. l. 39 D. eod. nampost
fautionem creditor nullam actionem amplius habet
ide jussores licet efficacins quam principalis
obligari possinteron tamen on plus obligantur: plus
autem quadruplex est re tempore, loco, causa
Advesus principatem fidejussor non habet regressum,
hisi solutonefacta, nis1 ita coniienent ut ante
plutionem prencipalis conveniri possit, Esaut fide
aussor condermnatus sit 3 aut oprincipalis bona dila–
sdaverit (dilapidet) a aut diu in obligationefuent,
aut tempus solutionis affuerit, aut fidepssor pelegre
abiretoluerit) rum est ut semper fidepiysor possit
cogere pricipalerum ut se liberet)
dejussio est contractus accessorius quisime
puincipuei sabsistere nequit, hunc fit ut fide-
jussior cum duobus contrahat duosque contractus faciat
alterum sum creditore alterum cum debitores mncipali
nempe illic ssipulationis, hic mandati, nam qui
pro sciente suavit eo ipso negotium ejus gerit
ipsiqque personam in soliendo repraesentar, quo
modo mandatum supro deffinivimus.
Omnibus obligationibus accedere potest Sidepisso
et ratio est, quia continhente in omnibu,s indigen
Fide puspo fieri potest anute principalem
securitate
contractum
Instit. de verborum Obligationibus
Obligatio literarum nascitur, quando quis in
nrogracho fatetur se accepisse at alio necuiram
numeratam convenori enim ex scriptura alla potest,
aeque ac si adhibita verborum solermitate pronisisset
Verum quia accidit quanoque  ut indigentes pecunia confi
ciant durogracsa antequam ea numerata sit, in quibus
falehitur ea numerata esse, licet ex scriptura illa
conveniantur habent tamen exreationem non numeratae
pecuniae, apque ac si stipulanti quis proniseris certam
necuniae summam, quae tamen nondum enumerata est
8. 2. justit. de except.
Est autem literarum obligatio tempore. Imperatorum
sumogata ei quae nominibus frendicebatur, curq
vestigium habetur in cratione Civeronis pro Roscrolomae
do, quando dicit 2. Jam duae partes causae confectae sunt
adnumerasse sese nagat expensum tulisse non dicit c
tabulas non ei recitat, reliquam est ut sipculatum
se dicat; praeterea enim quemadmodum certm
pecuniam vetere possit non reperio. Ex quibus verbis
patet solitos firisse namanos in Tabulas reserrem
nomina, et ex is tabulis ond certi condictionem
enstituere quod quomodo fecerint, et qua ratione
tabulae fidem mermerint, adhuc latet. Huic modo
successit literarum obligatio, ut si quis manum
sua confessus sit se debere certam pecuniae summam
sibi mmneratam ex illa scriptura convenori ptossit
vett suistan Miterarum