# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0102
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0102?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3
# Folio 51v, page id 00068404:0102
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 52r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=102
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000102.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

tribus ex sententia corundem consistit, causa modo
et tempore. (irca causam notant, quod debeat esse pusti
nimirum ut alter ingusse et cum periculo mortis hrunc ag
grediatur hic aliter quam aggressorem occidendo eva
dere possit passums alias jacturam vel vitae vel
existimationis Const. Carolin. ait. 140. Ad modum
referunt, quod inter defensionem et offensionem debent
esse justum aequilibrium; non quidem ut paritas adsit cymoru
sed ne excessus observetur, quod fi so robustus debitem
pugnis nogredientem gladio resellit, cum pugnis id
perficere possit Ad tempus referunt ut defensio fint
incontnenti. Constit. Carolin. artic. 142. Berlich.
P. 2. concl. 13. m. 90. Porro allegans necessariam desen-
sionem probare eam tenetur quia praesuntio est contra
occisorem l. 1. et 5. C. ad 2. ferne l.e sicar. Constit.
molin. rt art. 141. admittuntur tamen in
hac probatione testes alias minus idone;. l. 1. 5. 3.
ex quaestion. item qui de credintitatetantum deponunt
l. 1. depace publica C. 16. n 22. Et quamvis jus
saxonicum7 requirat testes laudunst lib. .
actr. 64. id tamen de consue sudine non observeatur;
deficientibus testibus ad praesmmtiones seu conjecturos
recuraitur, quibus locus est in probutionibus diffi
cilibus. M. Wesembecius consil. 19. n. 93. coise-
cturae captuntur ex genere armorum, loco credis,
tempore, utriusque persona, vulneribus utrinque acceptis,
et arbitrio piudentis judicis dijudicandis. Constit.
Carotin. artic. 143. adeo ut pro gradibus conjectura
rumus etiam poenae diversimode infligantur
e pro occisore nullae sint praesumtiones ad torturum
qui excessere modum
devenius; potest:
in defendendo crrbitrarius poenus coertentur Gail. lib. 2
obs. 110- n. 15. et l. 1. de P p. cap. 16. n. 29 observatis
gradibus poenarum, ratione graduum inculpis. C. C.
(10) ultumd notandum, quod jure saxonico etiam
art. 142.
circa casuale homicidium constituta sit poena unius
scilicet d ergeldi Coutres lib. 1. artic. 38;
Ad damnum injunia datum refertur debilitatio
corgoris quae fit circa liberum hominems ed cum
peculiare delictum sit etiam peculiariter tractari
deberet Wide l. 13. ad L AquiC. Quomodo ad realem
injuriam pertineat declarandum.I
Tit. Insat. de Injuriis.
Tub inimiaenomine comprehendatur, hic delicta
clandestina et violenta, quibus vel alicujus famaet
existimationi detrahitur vel etiam alem o
infertur sive verbis sive factis . a omnia sub nomine
injuriae compreheniduntur, et fortasse quia vicirca
sunt, unum quasi delicti genus in jure nostro consti-
i
fuunt Ita ut injuria videatur omne
A dividunt issi inguriam in realem et verbale
debalem duobus modis fieri dicunt: Literis quando quis libet
cum scribit famosum et debbis ore prolutis, quando ad ignor
 niam alterius quis verba profert sunt tamen nonnulli
qui inter famosum libellum et scriptam injuriam dstin
quunt. Famosum libellim esse dicunt, quo objici
tur speciale et determinatum crimen, etsi sit verum sed
incerto autore; Jujurium scriptam quando nullum certum
litinem objicitur sed hoc mullim agitur ut existimatio alterus
tantum laedatur