# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0106
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068404:0106?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 3
# Folio 53v, page id 00068404:0106
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068404&page=106
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068404/jpgs/default/00000106.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(5) ponro quin adactionem requntur ut quid nobis
desit, semper ut competat realis actio aliquid nobis
deesse debet, quod vel sub dominio vel quasi dominio est
de qua quando disceptamus contra possessorem qui nobis
obligatus non est, et quidem omnem etram eum qui
rem naturaliter tantum detinet, commo datarium depo
sitarium, etc. et usque domino aut quasi dominos nos esse
probamus actio realis oritur, quae rei vindicatio vocami
sive putem sit dominium directam et plenum, sive
directum sine utili sive utile sine directo) quale habet
Empaytenta vasallus, etc. procedit rei vindicatio.
disceptatur autem de dominio, et vindicationem insti
tueus tenetur probare se dominum esse, quod fit primo
per modos quibis dominium acquiritur dominium renum
jmegentium. de quibus supro tituloe rerum divisione
dictum. 2 per modos quibus jure civili dominium
auquiritur, qualis est usucapio Admittuntur ante
et tindicia 1. 19. C. de rei vivericatione.
6) competit quoque rei vindicatio in eum qui non
possidet a quicum dolo possidere desient, pro possi
dente habetur a quo dominus ostimationem consequitur
jurando contra reum in litem, 1. 27. S sed et is
de R. V. dolum autem commuttis, qui postquam denun
tiatum a domino fuit, quod velit vindicareorem illam
alienet (Si possessor nagirit se possidere, ob men
dacium vindicans statim dm consequitur licet rem
non probet, l. sult D. de R. V.  novus modus acy rendu
2 si non possidens fateatur possessionem, et se
liti offerat.
 est vero vindicatio rei recum corporalium singu
lartum, non universitatis bonorum, utia autem cum
re et fructus peti solent; omnes percepsi et perci
piendi a ffono patie familias l. 33 et 35. de R. V.
nefuntur a malae fidei possessore. ut posses
cor BB. F. tantum extantes, et si consumti sunt, ex quibus
factus est locupletior restituit l. 22. C. hic e Dd.
(8) quando hage instituimus actionem naratio
quoe fit in libello debet ater qualitatem rei
probe exprimere debet, v. si sit immiosilis ervicinis
agris velaedibus demonstrare eam debet; dende quod
rens possident vel detineat, et facultatem restituendae
ejus res habeat: deinde dominiam vel quasi ejus rei ad
se pertinere iet tandem petit actor se declerari dominum
eu rei, et reum condemnari cogique ad rem petitam
una cum fructibus retribuendam
(9) pro servitutibus dantur duae actiones reales, quarum
altera confesoria vocatur eaque asserimus, servitutem nobis
competere in re alterius: saltera negaloria inserviens
nobis quando liberam ai servitatibus rem nostram defendimus
x servire negamus. Quare autem reales sint actiones essae
ex fundamentis iustinium apparetdantur enim quando persona
obis non est obligata, nec ex contractu cum eadem facto
servitatem petimus tunc enim quia de persona ipu dispu
tare non licet tantum disputamus de re, sclicet rem nostram
liberam esse, vel rem alterius mobis servire contendentes
thesin ponentes.
10) (confessoria ergo actio datur, quando servitus quaedam
in re altenius nobes competit et alius non ex malitia
nos impedit, puta i ignorat, eam nobis, deberi.
Tunc enim quia de persona ejus dioputare non licet, tantum
confessoria contra eum astruimus servitatem nostram
esse. Hanc untem actionem pro servitatibus plimum