# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068407:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068407:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2
# Folio 12r, page id 00068407:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068407&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068407/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Reditus ad vitam et Reipublicae esse utiles, quia mex extinguuntur, et
caepe gratos.
privatis qui nulla haeredum cura tanguntur, inprimis convenire quia rationem
caeduis demum
et ad haeredomum demun deventuris
illis praebet, futuris etiam post mortem suam proventibus, jam nunc anticipandi
fruendi; alibi alias a me ostensum est. Nunc exponam, quomodo
possint aestimari. Et quidem si constaret nobis quotnam annos victums sit ille
in cujus vitam reditus emtus est, finita estet quaestio, et ad aliam jam, solutam
translata, de aestimandis scilicet reditibus temporalibus, qui nempe certo
tempore elapso cessant cum sorte. Ponamus enim reditum in Titii vitam
anno proximo ab soluto
esse emtum, et prophetam nobis dixisse Titium biennio, ab hinc moriturum, perinde
anni
erit ac si reditus esset constitutus, qui  elapso deberet cessare. Quo
annalem
casu alibi demonstratum est, reditum istum vicu
eaum
m, (qui non nisi sub exitum
primo efeundi anni caedugs  erit) si ponatur esse 20A, nunc sub 
annum
talis,
initium valere 2I80 Itaque reditus  aureorum ad vitam hominis constitutus
0
anno
quem constaret. Dis tantum, s percepturum seu bienaro tantum victurum esse idnonus
emol
ure deberet pureis 2e, tam
sub initium bienmii hujus vendendus verd vendi a sine laesione posset, aureis 320.
ani
tantum
 Quoniam vero nemo est, qui nobis  terminum vitae praedicere
possit, redeundum est ad conjecturas, quae sunt duorum generum, aliae enim st
certam quandam et Mathema ticam habent suae probabilitatis aestimationem,
aliae vero vagae magis et lubricae sunt. posterioris generis sunt, quod foeminae
tem
et sepectatio
sumta ab individualibus circumstantiis ipsius
quam aliis aetatibus, quam virili aetate; aliaque id grans, quae nunc ablegare
intio
d nunc consistere placet
ponendo scilicet omnes hominet considerando scilicet omnes homines ejusdem aetatis
ut aeque vivaces, neglectis nunc circumstantiis individualibus; et considerando
omnes hominum otates ut aeque fatales, quasi scilicet aeque facile contingat
et intantem et adultum et multi homines, secundo, et trigesimo; et quinquagesimo
vitae vel alio quocunque vitae anno moriantur. Non quidem quod istas
differentias quae revera ric non cant occurrunt, contemnendas putemus, sed
ut calculo primum accurate de ipsis sine ipsis (accurati calculi non
aeque patientibus,) subducto, postea in cujusque arbitrio sit eas quoque
cum  opus videbitur adjicerese paratim aestimare et priori aestimationi
adjicere.
onamus ergo premo omnes homines
Sumamus
in
Canimo a differentis hominum et tum abstracto; omnes homines semnt natos qua quasi
t
 aeque vitales, et omnes
aguaas ius
aetates, seu vitae annos es  quasi aeque fatales; denique quod
scripturae sacrae et experientiae quoque consentaneum est, ponamus octognta
annos esse maximum spatium vita humanae, quasi eos absolveret nemo; eos
qui ultra pervemunt, cum pauci sint, habendo pro nullis. Hinc sequitur
si octoginta homines eodem tempore natos sumantur elapsis octogiuta annis
omnes intelligi debere extinctos, et quolibet anno unum ex illis
obtisse horum octoganta annorum unum aliquem existis octoginta
hominibus debene intelligamtumn. quia scilicet omnes tates anni vitae
lox
aeque tatales sunt, itaque concipiemus tot uno mori, quam alio; et quia omnes
positi
quis quoque anno moriatur
homines aeque vivaces, sunt fingemus sorte duo
aut nunc in considerationem veniente
debeat  nulla scilicet apparente  ratione, cur, unum prae alio alio maturius mo
longaviornem ponemus, nisi in id quasi sorte obt got pullansis nobis ignotis obtigsit
de Aestimatione Redituum ad dum