# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068407:0046
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068407:0046?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 2
# Folio 23v, page id 00068407:0046
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068407&page=46
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068407/jpgs/default/00000046.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

infinitum, vel donec suo valore reclimantur) mille demum valent
Itaque hic calculus pecuniam non nunc sed in diem offerenti, nimis
favet, aliaque regula opus est, quae in omnes casus valeat, nec
unquam in consequentias intolerabiles impingat
Sed quoniam exemplum hoc prolixioris calculi est, cogitavi de
alio effingendo, in quo error facilius appareret Fingamus
aliqua lege usuras ex annuis reddi decennales, seu statui, ut
usurae non annuae creditoribus pendantur, seu quovis dleco et
decennuae
ita quidem, ut quovis decennio clapso creditor usurae nomine acci
piat climiclium sortis, seu 50 in 100, Hac Hypothesi usurarum
in Republica permissarum vel redituum, constituta manifestum
quovio decegnio (elmpso
est quinquaginta decennua (ut ita dlicam) solvenda in infinitum
vel donec reclimantur recte emi centum praesentibus, velut vero
suo valore. Zuceritur jam quis sit verus valor praesens unitatis
per certa tantum dlecennia solvenda utique si propositae compu-
tationis methodum fequimur, unitas solvenda sub exitum provi
mi decennii nunc valet  solvenda sub exituem, proximi vicennis
nunc valet  seu solvenda sub exitum proximi tricennii (qua
dragennii uinguagennis et nunc valet = ( ceu ,  etc.) Haq
pensio detennua unitatis per proxima quinque deconni sub
cujusque exitum solvendae, nune valebit  + = + = + 3 + = seu 2 + 70
quod est absurdum. Nam ex Hypothesi usurae dimidiae, pensio dlecea,
nua unitatis in infinitum (seu donec vero suo valore reclimatur) dura
turae clemum ratet duo. quomodo ergo pensio decennua unitatis per
quinque tantum decensia cluraturae plus ad huc nempe cluo et praeterca
 valere potest. Seu si septuaginta sutura clecennua perpetua
nunc valent centum quadraginta eoque pretio talis pensio recte emitur
ex hypotheir, quomodo septuaginta decennua tantum suinque prori
mis decennuis curatura punc jure valere possunt centum quinglaginta
et tria.
Operae autem pretium erit non tantum ab eo quod posterius est defectur
calculi ostendere, sed et ipsum detegere fontem unde imperfectio
ratiocinii profluxit. Scilicet ut ad usuram consuetam nicennalem
redeamus, Verum quidem estnos, si z alicui mutua demus in:
novennium, sub exitum novennii recepta sorte, et computatis usuris
quas toto medio tempore accepimus accepisse unitatem; verum non
inde licet argumentari ad praesentem valorem unitatis post novest
mum cacluae seu quae tota simul post novennium solvenda est
cum in illa hypothesi mutui non totam simul unitatem postnovem
Mrinitatem, sed quia
anticipavi, utique eo
nemire tibi deberem
solvere primo..