# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068417:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068417:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 11 # Folio 1v, page id 00068417:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068417&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068417/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et ferum animal ubi anfugit, nostrum esse desinit Haec consideranda sunt paulo accuratius, habent enim nonnihul perplexi. Nam iniquum videtur ut fe animal a me semel captum mihique aa ut quod semel acquisivi sine calpia factaque meae sine facto meo rursus amittam. Si meae sunt apes cur sola faga sua meae desinent, quid est in hoc facto quod mihi dominium adimere possit? an apes velut homines Captions) pestliminii jure liberatas dicemus. Quo admisso dicendum foret jus i verum jus in animalia cadere. Quin et majus erit jus apum, quam captivorum. Nam si servum scytham barbarum, censetur is meus esse quandiu et si fugerit, quamdiu est in solo Romano, cur ergo cervus meus esse desierit, antequam sese in saltus interiores necepit 2 alteri Romano jus fosque non est servum neum fugitivumm intercipere; et si faciat, habeo rei vindicationem. Et cuivis licitum erit cervum aut caprectum neam iustodiam effugientem sibi viudicare. Hec fateot non satis cohaereat quod si quis dicat fera animalia, heater hostesque non acquiri sed tantum detineri consequemserit posse syemoes animat in custodiam meam irtumpentem C Itaque praestatut dicamus fera amtmalia et hostes captos non nis acquiri. Dicendum ess dominium nasci dum res in nostram potestatem radigitur quod fit sive studio sive fortuna Consetur autem et in nostra potestate manere, quamdiu livitas nobis possessio nem praestare conservare civitatis opera in ea servari vel ei restitui potest opera aliorum, cum quibus nobis est juris in eam juris in eam quamdia in eam ex juris ratiore reditura. Itaque si quis anicus civis mihi rem Manet autem dominium quamdiu potestas auissa per juris remedia restitui potest. Ubi ver itaque si meum servum auferat aut feram bestiam in mea instodia detentam s sibi sumat aliquis in ivitate nostra, falvum est dominium meum nam civitas restituere potest quia et extra societatem, remedium juris est, recta ratio quae hominibus omnibus persuadere debet, ut mihi nem meam reddant apter reddentu aut ut reddatur juvent. Sed ubi res et aufugt serves fuerit et res abhoste ademta fuerit, agtservas etapsus ad auta captious act fuos elapsus ad hostes elapsus aut bestia anfugerit, nullo non jam amplius juris ratione mihi possessio salva praestari potest. frustiaque jura tlationum Plox. Et res restit in statum primum rediit, qui fuit ante acquisitionem. Hoc principium videntur secuti icti Ramani. Multa tamen ebiamnum contradici possunt moveri dubitationes quid enim si quis nec me persequentem videns intersipiat pre praeveniat capiatque. Dicem dices An dicemu idem puris esse is esse jus quod erat ante capturam, ubi res est praevenientis 2 sed major hic ratio habenda esse videtur, ejis qui diu tenut aluitque. His His igitur casibus putem ejus rationem habendam, omnibus jus reale quaesitum esse pro fortunae operaeque mensura. Sans si credibile erat perseqentem vecisi mile eiat s assecuturum; minoris erit jus ejus qui praevenit. Sin minus rationem cultus impensarumque habebit. persequentem Sed cum liae aestimaies sint perplexae, merito leges sciudunt nodum, et rem crecipienti adiudicant cecum verisimile non est persequea saa interim puto actionem in facctum dari ei qui rem amisit, ne alius ejus damno fiat locupletior. 6) interim notabimus exceptionem quartam causae rdae non esse hujus loci, cum sit md potius modus amit causa dominii amittendi (7) de rebus naufragio anissis jure naturae, quaestio est videntur enim potestatio exisse, nec juris remediis posse reuperan itaque cedunt occupanti. Sed dicendum est habere in illiqu locum quodd in perfrntione restiae quae utrgs, ut si non sit Fnec invetis nobis tar perit.