# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068428:0022 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068428:0022?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 7, 8 # Folio 11v, page id 00068428:0022 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068428&page=22 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068428/jpgs/default/00000022.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. reditores wunden gethan haben, Und wail libri Mercatorum unis sine aliis adminiculis semiplene probire, Carpyor. d. l. defm. 35. 36. mndhiernos alia adminicula vonsandem, so probirt gegemverti, des nohn uilo semiplene, und ist mabsoviee destonehe das jura, mentum suppletorium zugulastens; Zumagem, gren etensta mosten res antiqua vid. Gail. lib. Z. obs. 149. num. 8. 9. Mynsing. cent. 5. Obs. 79. n. 1. et quidem quae facta est antiqua ritio vel cul, pa ejus contra quem liber allegatur cujus erat tunc contradi, cere, hinc 3. praecedenti 1b amineguat. (5. 18.) Contra Actionem fide jussoriam in Specie (ontroffand dia fostu davons den bechi nicht shrcfflics, sondern nun mundlih bunge vonden) opponit reus exceptionem praescriptionis temporalis bimesti Aris, per l. Si fidepessor 27. C. de fidejass. ubi dicitur. Post duos menses liberari fidejussorem sine scriptis fidejassione facta. Quod justinianus ibi restringit ad causas privatas. Ls.C Thujus Mirum est alibi in Legibus non extare u constitutionus restigia. Sane Azo apud Glossam verba ejus non nihil detor, quere conatus est, sed mens imperatoris clarior est, quam ut eladi possit, Interim Soctores maxime practi ejus raro meminere, ut dubitem an in viridi observantia sit. Et cum duriuscala sit, quaerenda videtur eius interpretatio aequitati congrua. Fortasse autem imperator voluit loqui de illis fidejussionibus atque obligationibus quae ex nudis xer bis seustipulationum forma, non vero ex naturali aliqua causa vim suam habent. Notum enim est contractum esse conventionem cum causa. Causam autem esse vel in re C positam vel in eivili aliqua solennitate. Quaecunque ergo fidejassiones pro obligatione aliqua causam naturalem non habente intercesserant, verbi gratia pro nuda alterrus stipulatione verbis facta, ant chirographo, eas fide jussi ones etram verbes, et quidem non scriptis factas Justinianus C bimestri spatio circum scripsisse videtur. Non vero illus quae pro contractibus causam realem habentibus, qualis hic