# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068433:0031
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068433:0031?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 7, 13
# Folio 16r, page id 00068433:0031
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068433&page=31
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068433/jpgs/default/00000031.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Utrum coharedes cessis nominibus
evictionem sibi praestare debeant
non tantum ut verum, sed etiam ut
bonum nomen sit.
Calraedesdivicane Necum Haced itaertarum facta sie uite
Cohaeredes divisione rerum haereditariarum facta, sibi invicem
evictionem debent.
Hoc manifestae aequitatis esse constat praeterea expresse ita cautum
est 1. si familiae 14. C. famil. Mercisc. quae quanquam de possessione
tantum evicta loquatur, id est ut arbitror praedio, nemo tamen dubitat
quin ad omnes alias res pertineat.
Nomine vendito praestare debet venditor non ut bonum, sed tantum
ut verum nomen sit es plusu de Ca.
verba teptus: qui nomen quale fuit rendit, duntaxat ut sit, non
non ut exigi etiam aliquid possit, et dolum praestare cogitur l. si plus
74. f. ult. D. de Evict.
Hoc quoque ipso jure constare videtur
etiamsi non suisset dixisset dicto loco Ictus Hermogenianus. Nam
nomine vendito, prorie non vondita est actio actio videtur cessa, id
est mandata, itaque is cui nomen venditum est, procurator sed in rem
suam intelligitur, ergo non actionem quaesivit, sed jus exigendi sive
spem; quemadmodum qui aleam aut jactum retis emit. Quanquam
non sit fortasse a ant non soleat, certe non debeat esse tanta
nominum incertitudo, est tamen aliqua, ex ipsa nomintemnatura. Quemad
modum ergo qui jactum retis vendidit hoc tantum praestare tenetur
ut vendere liceat rete jacere, non ut aliquid capiatur, ita et
qui nomen vendidit, tantum ut actio competat, neque exceptione elidatur
praestare debet, non ut jdium debitor sit solvendo. Nisi scilicet
aliter inerpartes actum constet.
Etiam aequitatis ratio
inest, nam nomen exigatur aut non exigatur cum bouum reddi matum
potest ut aedium venditor res emtori perit, vel ideo si post emtionem
deterior facta est. Itaque si debitor post venditionem nominis solvendo
esse desiit emtor id non praestabit.
et videtur etiam de
nomins ex Icto Hermogeniamo nihil aliud elici posse. Neque enim loquitur
de omni venditione nominis, sed de ea tantum in qua expresse nomen
venditum est, quale fuit. Forte ergo errant isti, qui generaliter
hinc ducunt victionem nomi bonum nomen non esse praestandum.
p ita sane si post venditionem deterius Lactum est, sed si ante
venditionem matum nomen fuit, putem praestandam, e ejus bonitatem.
ut in alia re quavis. Vereor ego ne regula ictoum de evuctione
opinio illa quod nominis evictio praestanda non sit, sit inter erores
pragmaticorum
aliud