# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068433:0034
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068433:0034?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 7, 13
# Folio 17v, page id 00068433:0034
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068433&page=34
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068433/jpgs/default/00000034.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Aequitos praestandae evistionis in eo consistit, quod is qui rem alicui
tribuit, praestare duo vitrum debet debet vitium ex debet.
Vitium autem rei est  est evine r est rem eviuci posse. aut actionem
nomen esse jus esse inane. Intelligitur autem vitium, defectus
Vitium enim intelligitus defectus qui rasolitus Debet et dolum rs
praestare, ne quid scilicet aut dissimulet aut mentiatur is qui rem
transfert, quo alterum decipia Culpam autem praestare
non debet, nam u non  est obligatus ut de omnibus illis quae
homini pr cuique in mentem venire solent emtorem admoneat; emtoris
enim sagitur, et emtor ipse in re sua diligens esse debet, aut negli
rentiam sibi imputare debet. Hinc jam con
Porro
si qui cont si res post contractum deterior fit, id emtori
vel ei cu qui jus ad rem qu perire constat.
Haec de Evictione praestanda in universum certa sunt, et
ad familia quoque herciscundae ad rerum quoque haereditariarum divisionem
pertinent. victio autem cujusque rei ea debetur, qualem ejus natura
Vitium
patilo, postulat, neq ut si alea aut jactus retis vendatur, incertitudo
vitium non est evictio autem praestatur pro rei  de qua agitur natura
Nam et Vitium praid tantum praestatur, quod rei naturae naturae contrarium
est, alioqui nec vitium videtur, na ut si alea aut jactus retis vendatur
incertitudo vitium, non est, adeoque nec praestatur.
quaeritur an
jam qua Nominis natura sit, aut pignoris, et quae inde evictio debeaturs
Esse in Nomine quandam incertitudinem solutionis nulla dubitatio est, ne
tamen an aleae aut jactui comparari possit unde videtur, nam proprie
cum actiones ipsae non transferri in alium, sed tantum mandari possint, patet
non nisi spem translatam esse aliquid exigendi. Cum ergo nominis exactio res
suat natura incerta sit, hinc plerique communiter Isti docent, nomine vendito vel
alienato praestare debere venditorem non ut bonum, sed tantum ut verum nomen
sit. Quod ostendunt ex ls semilia l. si plus 74. A. ult D. de Evist. ubi
dicit ICtus: qui nomen quale fuit vendit, dantaxat ut sit, non ut exigi etiam
aliquid possit; et dolum, praestare cogitur. Quoniam vero hic locus non satis
probat. Nam et qui equum qualis fuit vendidit vendere se eatori dixit eo ipso dixit
emtori se nullum ei vitium praestare velle: ideo adhibent et legem  uni
l. si nomen 4. D. de haered. vel act. vend. Si nomen sit distractum celsus lib, 9.
Digessorum scribit locupletem esse debitorem non debere praestare, debitorem
autem esse paestare nisi aliud convenit.
s
Et l. periculum 30. D. de pignoribus
hypothecis: periculum pignoris nominis venditi ad emtorem pertinere,
s
tamen probetur eas res obligatas fuisse