# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068440:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068440:0003?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 2 # Folio 2r, page id 00068440:0003 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068440&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068440/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. aquidem fateor interfore verum perpublicae, ut qui sententiam pronuntiare poes idem statim cogere possit ita vel nulla erit. ut nulla esset ejusmodi libertas, vel perte u nonnullis limitibus circum scriberetur; sed non ideo qui eam confesso jure obtinent, ei statim communis boni causa renuntiare volent. Interea suadendum est illis, ut in illis omnibus ubi perturbari, quies patriae potest, quam moderatissime utantur facultate sua, cogitentque si secus facient omnes simul exteris praedae fore, qui postea nec privilegia eorum, nec ubi disjuncti erunt arma curabunt Ubi vero de illis rebus agitur, quae quietm patriae tarbare non possunt publicae securitati officere non possunt; suade qualia sunt digna libertatis honorisque, non dissuadeo ut juris sui sint tenaces. modo postea in usu ejus sint tanto moderatiore, Hoc enim generosorum est, signis qudquibusdam suae juris ac potestatis confessionem saltem exprimere velle; eaque evicta moderatissime uti. Sic plerumque gravem qui legato anjuriam fecere plerumque Geverissimis sententi poenis subjiciuntur, horum sententia plerumque in les severisima plerumque sententia public dicitur. quae tamen mi exent exequenda utique nisi multis aitigaretur ipsius legati precit rebi controbertia prudentiae enim est, saepe quidem semper quidem signis summi juris sui, raro ipso autem ipso summo jure uti. Cumus ea quae ad Legatorum tonorem pertinent, signa sint tantum sublimis illius territorii juris, quod paulo majus aliquid libertate continet, et suprematus jam a multis appellatur ideo nemo me culpare potest, quasi unitati adversum potest, quod asserere jus hoc signaque ejus volui deluique princistibus nostris asserere jussus debui. Ali Alia quantum autem inter genus judiciale et deliberativum in Rhetoricis quantum inter facultatem, et usum in politicis inter est tantum interest inter assertionem et suasionem. Multa Etiam Apostolus ait omnia sibi licere, non omnia expedire. Quin etiam ima saepe princi Ego sae certe saepe principi dissuadere vellem usum sum juris sui, non tantum ut damnosum, sed et ut injustum. At quomodo usus javis ini inquies, usus juris injustus esse potest. Respondeo id fieri posse, non tantum quia summum jus summa injuria est, sed et quemadmodum bettum justum bellum forma scilicet, injustum esse potest causa. Itaque injuste faciet princeps, in quem caesar sententiam dixit, si expectabit donec in se circuli armentur, justum tanen forma Fante quam securitati publicae consulsum videbunt FEtiam in Republica signis magis quam bi ipsa homines continentur enim F faciet contra conscien tiam suam, contra Hye contra iutteam utiitatte