# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068441:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068441:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 3
# Folio 2r, page id 00068441:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068441&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068441/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

non habuissus nisi exignos Satra pas seu primores, nullos vero
nullos Rectores integravum non habuisse Rectores
Integrarum provinciarum, sed tantum exiguos
satrapas seu primores. Et Witikiindum non fuisse
ex Angariis, sed (diserto veterum testimonio)
unum ex primoribus Wdest phalorum. Wdest phali
autem tunc ab Angariis distinguebantur. Et
belli tantum tempore fieri solebat ut unus ex
primoribus prae caeteris virtute vel autoritate
eminens, dux gentis legeretur
Quitikindum a Carolo M. Dueis honorem
obtinuisse verisimile est; sed jura belli et pacis in suo ducatu
in eo habuisse, nemo sibi persuadebit is, qui novent noe noverit
statum Caroliai aevi et lapitulares Franorum
Carolinorum libros legesit. Geroldum fuisse ducem
Suerorum erroneum est. Habuit praedia in saxonia, et
et si verum est Grditikindum in conflictu cum
ipso cecidisse, dicendum est non putandum est hoc factum nonbello
ie
factum isobello, quale tunc in Caroli ditionibus nemo
gerere cum alio poterat, sed quodam c modica
mance utrinque manu congredientibus inimicis
cum controversia non raro in pugnam degenerante,
dum quisque suam possessionem tuetur; quae etiam
plena
in regnis addictissime sub Regum potestate interdum
contingunt, et frequentia erunt illis temporibus,
quibus e liter ferro decidebantur
Subjicitur eodem paragrapho2.
Witikindi filio cognomini datam a Carolo M.
praefecturam Budseciae. Sed talia recentiorum
autorum figmentis nituntur. Quem admodum et quae hic
quae de Ludhlpho dicuntur, quasi libera potestate
principatus fuerit in saxonia, et a Ludovico
pio ex Marchiore factus magnus dux saxoniae
quod filius ejus otto illustris fuerit Lndovici Regis
sutor, aliaque id genus quae autoritate veterum monumentorum
carent.
Assertum paragraphi 4 quod Thuringia
et Hassia Landgravios pro dominis suit
agnoverit;  universaliter concedi non potest.
Nam Erfordiam et multa alia loca tenuere
Archiepiscopi. Moguntini. Tempori imo ante
Imo Hennici IV. imp. temporibus nondum videntur
fuisse sandgra vii in Thuringia. Et quod Wilhelmus
Comes Thuringorum n non fuit sub Henrico sancto
a
qui ab eo fuit factus miles, fuit potentissumis
eminentior inter proceres Thuringiae, sed praefectus
Thuringiae universae nunquam fuit. Et mirabile est argumentum
paragraphi 5. quia dicitur factus miles (id est vasallus,
ternei vardod le tota proridiae abeo messitur tuse
et est phalis
suevus quidem fuit
Sed Bavariam rexit.
Fetiam in pace
crediturque nonnullis