# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068441:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068441:0007?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 3
# Folio 4r, page id 00068441:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068441&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068441/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine
# Lines: 77 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

doctores juris publici
utor diss. 5. 12. negat doctoribus publici
qui in territoriis mixtis, vel in civitatibus imperialibus
vixerunt, recte allegari ad lites _in locis decitendas
Equodem fatior
ubi territoria minus sunt mista. Sed si autores  doctores
illi scribunt de rebus suae regionis, fatendum est eosum
dicta non esse extendenda ultra ipsorum montem.
sed si generaia de jare publico communi sententiam
prudentes
dixere, non  sintque viri docti et id rerum us versati
non vdes, cur nallegari non possint. Au
Et minus suspecti sunt quam illi qui litigantibus
minus mixtorum, et
praesertim dominis territoriorum, sunt obnopis, quale
praesertum ducibus saponiae
sunt qussupertor sunt obnoxii, quales sunt plerique
quibus autor nititur. Et quae autor habet contra Territorium clausum in franconia
it Logvia et Circulo Rhenano 5. 8. non plane admittentur ab illis qui pro ducobe
L
Regula paraegraphi 14 quicunque
in territorio clauso est vasallus, praesumitur esse subditus
potest de omni territorio affirmari, ut qui in ipso
Nam in omni territorio locum habet, ut qui in eo
est situs praesumatur esse subditus; et multo magis
si simul sit et vasallus et in territorio domini directi
situs, hic enim oppurrunt duae praesumtiones.
cursa
praesumtio autem illa debilitatur, ubi plura exempla ejusdem territorii ejusdemoe tendali
in contrarium afferri possunt. Debilitatur etiam
una praesumtio territo situs, a praesumtione
vasallagii, quando sibi opponuntur, uti jam dictum est
9
 casus Schonburgii sequelam a terdinando 1. Rege Bohemiae
hape
odem d. 14
 ulteriore opps faret. Schoaburgins enim in literis
ide
ducis Mauritii non dicit simpliciter, se eam non debere
sed tantum se eam non debere taliter dorgistalt.
daßsre solchre ocderungs halben brchaechmnn brugn
Caim  sin naruzu foaendergestalt
nicst ontin, auch nicst in brans gotreest,
und in mare a sibs Ha aus
aust (olche Maaßs zn dirumi nist fuldius.
itaque non negat servitium, sed servitii modum. quin
imo se ad aliquod servitium offert, fae molle dem
Bentrrdhaust thun, nam quod addit, nicstiant
xelicsi budrum aust gutsu zeillu non potest
haccipi de omnimoda obligationis negatione.
quis enim credat hanc oblationem facturussi fuisse, si
nullo modo fuisset obligatus est. sed accipiendum est
de temperamento quodam in re non discussa, quod
in posterum praejudicare non deberet
Obpigatio
pactum srimissit etiam (eod. 5. 14 allegata)
Johannis Marchionis Brandeburg anno 1393. dithelino
Merohiom Misaiae, 100 centena millia florenorum,
si au vibhetmo Mardtion Misuta solvende
Manhionibus Bran
deburgicis in
Fratconia,
nisi contrarium probe possit.
Wartenbergita andgri
vist dmatidarustat
ia circan
et aliis principibus conti
nobiles in territorio eorum
sitos, corumvevasallos
scripsere.
equites
 (ut c30 equitibu
armatas contra sohu
nem tridericum Electo
rem saxonsae adducere
si ad Regnum Bohemia
pervenicet, promittentis