# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068444:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068444:0004?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 8, 6
# Folio 2v, page id 00068444:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068444&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068444/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 111 lines, status machine
# Lines: 111 recognised, mean confidence 0.79
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

imo primefs quivis maximus
hora liter potest habere in alieno praedium non liberum
ita ex quemadmodum Regem Hisfaniae, et Coronam svecicam estdiam aroraus tuo sorrpospuo
daniaeque ab Imperio fenda recognoscere constat imperio vere subdita
omnibsque territoriorum oneribus subjecta; ita Res quoque ut sive
summam potestatem seu Majestatem in se complexae, ut fotona
re
possunt aliqui subfidelitatis onere tura subtendi sive fidelitatis 
onera possidere, exemplum in lorona suecua habemus Fenda
enim imperialia Pomeraniae Bremaeque non familiae Regia, sed
ed
ipsi Coronae data sunt Quare etres ab aliqua sum nen ne voddo
a magestatisdjura dom complecae, attamen a summo priomiper  codnune atiar iaaadenaia, ade
possessae L. Vicissim res aliqua
potes esse alterius o territorii Dominus vectus directus, etsi et fieri fanen po est  tidono nntia
alius sit territori dominantis seu infendantis, alius servientis,
p
seu infendati dominus supremus. Cum enim etiam persona ant lorona
nullum praeter Dum agnoscens superiorem possit habere fendum 
um quod alium recognoscit superictem quo ut de exermplis
alters
ostendimus, il (aliud euim est personam, aliud rem personae servire
obligatamque esse suimo subditam esse) quidm multo magis
res um agnoscens superiorem, ut sunt tres Episcopatus possit
alibirem dominium sei nullum nisi Rerem Franciae Aegers
Francia cessi, poterit habea pos dominium directum, seu id est
iu expectationis i rem t Al at fortasse futurae 
rem ut est aliquis Episcopatus, potent in alicuo territio ed
Franciam pertinens poterit principatum aliquem lomitatumve  autaliu n in alieno territoriositum, s ibique
alieno territorio, ut imperio subditum, habere. Quod si in
b0
alieno potest habere patum, potest ettam multo facrtis f e Dsit id At
in alieno habere spem alicujus territorii sb certa conditione, ut
irinim
extinctae alicujus familiae vel commissae feloniae habendiia mncto ta 
potest ergo fieri, ut idemque territorium, ut comiturus sarepontanus
letice
ao
imperio debeat subjationem, franciae fendum, id est dominium ut imperialis 
en
nomnu
Epitcopatibus, et per eos Francia dominium directum seu fendum, puincipi niodm mperi dominidem, utile
ad est ipsum utile, in casu feloniae, quia in nihil mirum est
snarao
idem dominium territorium exempli causa esse in dominio sueciae,
et in imperii ditigne, quia aliud lynge est dominium, aliud summa
potestas  indominium eminens et potest maximus princeps
rem in lun ditioni subditam, jure privati possidere, ita ut a
cententiis in ea ditione
ab ipsius fudici non ad ipsum, sed ad imperium appelletur
quodsi ergo Eps illa Fenda illa gb Episcopatibus pendentia
etamsi aperta et  ipso utili dominio ad Episcopatus vel coronam trancicam 
m
devoluta forent, possent nnhilomnus  imperid subditar esse,
agla indi
et ea ratione, homagium praestare, fenda onera
terre vo sessonm in comitiis capere. multo magis nondum u cino
devoluta, imperio poterunt subesse un hactem semper
i 
sis et certe reapse suberunt cum ddum hac dudum ei
fuerint subjecta nec cesso  summo Episcopatuum jure, ut translato
etiam summum gus fendorum fravab Eposcopatibus pendentium
adeo ulla ratione, ut ostensum est, transferatur, nisi
ad u expresse  actum fuisse probetur. Quod facti est
de quo postea dicemus.
 didatii
si
Huc patet posse idem tri (ut Fenda snscatum.)
ad inverta
aequos is
alteri, ut Imperio, debere subjectionem, alteri, ut Franciae 
infidelitatem. Fidelitas enim est longe inferior subjectione, et in linitua quadam honsris tenitio nanque latiohe pro more
Merio debet fidelitatem, subjectionem nemo da gentis viciniaeque limitata consistit; at subjectio est osua
unia ad tempublicam refert, qua dei post deum
unea et suecia
dixerit s etsi a quae in soecorum potestate est etiam subjectionem trarius nihul esse debet
1
imperio debeat) et in ipso imperio Nobilis aliquis nihie mn iud comiteri
des venira
est tritius quam nobilem quendam esse principis iupusdam totri nomainentolius suae ditionis esse principis cujusdam
vasallum, non tamen ipsius sed impetii subditum quod discrimem aotu in homitis habentem
pace Monasteriensi et presse confirmatum est, et idco si
euatus illi cidhnc in et ideo si Episcoputus etsi Episcopatus a
modus vedum vl n
cnue
illi adtme imperio subessent, comites lli ess Episcopo tionn amst molumlamr
non nisi Vasalli, migeme vero subditi forent; nec putandum
est eos  translatione Episcopatium in Gallos facto, deterioris re
nola
pisua in
tieau
et mer s in vos po
conditionis redditos, nisi id actum probetur. Cum rationis sit
sedere nihul in Epllium nartatum epe, quam quod ad iss hissordus zanotri ptiebit
a
u
drnd
1
un
vod chan
uqu
eodi
(ut Imperii
potestati subditum, habere
um
vh (no necra
principis
+ivel smplicis
atie
extinctis Vasallorum familiis
nubure