# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068448:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068448:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 4
# Folio 1v, page id 00068448:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068448&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068448/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine
# Lines: 82 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

pGlomulae ave conformavis dividuntur a francise. Sylvio in conglotatas et conglomemtas, quibus
pertiuim addit genus nempe renales, et quos hni excipit; testes. Conglomeratae sunt exbans
partibus et minotibus glandulis compositae, iisque et cum alia superfiaei suae in aequalitate con-
platigsalis exurgentes, ut thymus, pancieas. Conglobalae vero aequalem superficie
labentes exuna quasi sibi continnata sabestantia conflutae sunt quales in mesellerie tun
bis inguinibus collo (+ an non ergo gglota compositae ex conglobatis). Experimento
panc distinctioem confirmat craefius, nam ablata memerana qua tam conglobatas
quam conglorveratae vestiuntur et immisso tum per Enctum pancieaticum de sativarem, tum
per singularum glandularid artetas liquore aliquo, ope syrinma uvuae observalon tandutas
conglomeratos a se invicem necaedere, non item conglobatus rave vasonm quique et asus distin–
guntur landato sylvio. Conglobata enim altem parte quexa cymisalica ueplurinum
pecteiunt altera vero concava interius explurimis tenellulis rioulis alia lymesptica ex
e. remittunt, quae oia tymesalica versus et ad communem ductum thoracicum propellant liquore
un se praeparatum, vil aliunde acceptum. seculiare quoque crisesse stenonius noster et
Gras sin observarunt, quod in medio cavitatem habeant. Conglomeratis vero sola vasa higmesatica
revehentia competunt inpeculiares cavitates sum liquore immediate deporentibus, vu. sativali
in vris cartitatem; pancenticae in intestinum enue
imantum 2rE door (ab innatando quasi intestinis) situm est ad Hepar lienem, et venturculi
sundum, indeque intestinis instralum, quorum aufractu involvit, et usque ad utuibilicum
per venit. Est quasi duplicatio peritonaei seu membranae quae inferioris ventris visera
involvit. Ex observane Malplytii oflatur ex tenm ex tensa Membrana sed in facculos
stria, seu mavis amplum ves excavata et propagata quae aimplexu prosequitur venarum
e alteriarum propagationem, ita ut cum venae et anteri retsent niter ad latela et in finibus
propagentur, eodem sacculo seu membrarosis striis in continuata proparine invessiantur inte
etiam contenta pinguedine, ea tamen lege ut a lotastria seu sacculo minimi lobi diversae figurae
pinguedine referti propriis vasis, arrigati, propriaque membrana obvelati investiantur. Pribabile
ipsi vicletur vasa esse Adiposa ga in recenter mactatis animalibus aqvalite tumidam
apparent, et videntur veluti intestina globulis referta ex e liene, ventu culo et glandam
pinguedinem accipientia Vasa haec adiposa per membranam quoque adippsum dira
mificantur ut verosimile sit, quia omentum dorso alligatur vilut centro totius corporis,
media adiposa membrana, quae per universum corpus propagatur ( puto panniculo carnoso
in omnem corpori regionem disseminari adipem et haec vasa Haec Mlalpighi.
Adeps multus in umento est, ejque innumerae gcandulae interjectae. Adisem sae pe observamus
Gladiator ille cui Galenus omentum
abstulit facile a frigore laedebatur quare ventrem semper anis obvolvebat. De
eliquatum in febre tabifici laborantibus.
invene tamen refert Forestus, de aliis Riolunus ablato omento conmode vixisse. Joh.
Walaeus arbitratur ramos arteriarum et venarum majori copia omento tributas
esse, quam ut soli omenti pinqueden aut notritioni sint dicate verum cum sint
rami venae portae, institulus esse, ut plus sanguinis ad cor redire possit
Ventriculi orificium Dexrm sinistrum seu superius, ita nervis insolvitur, ac si ex
iis copositum esset, ab eodem trunco sexti paris rami cardiaci et stomachi, hinc tanta supimus
Orifilinu inferus
orificii cum corde sympathia. Helmontius in eo collocabat sedem aiae-
Orificium inferius seu saistrum dextrum volgo pylorus A gula seu oesophagus. B orificum
ventriculi dt sinistrunseu superius. E dextrun seu inferius sive pylorus. C pars
Patet hinc orificium superius et inferius
F fundus.
sinistra ventriculi, D dextra.
pylorus annustior est et clausus manet, donec cibi grocto absoluta, ad est donec cibis in cremore
fere aequaliter abesse a fundo.
ligdum mutatus, per partes tamen epittere liquidiora et facilioris coctionis alimenta in
divorum sectione Walaeus observavit, levi aptioe
Ventrcula nembranai externa crassima omnium quae a peritoneo ormuturs se cunda teu media est
Carnosior. Tertia intima est neroosa, estque continaad tumcam olabiorum oris et oesophag,
hunc linguae Amaritudo et flavedo, quando in Ventucuto bilis. Eo semper durior, quo vicimor
Rugosa est ut dilatari melius possit, ob austam cameam sibi adharente
quae est spongiosa, haba meatus delut fibras breves ab intima supficie ad litima, ut chylus tennior ibi
Flatus
eri, quo minus cibilaedant.
prificiu suxius annexum diagragmati, hinc si nimis repletus dyspuvea
facilius ad concoctionis terminum morari possit
Dilatatus valde et tennior in potatoribus, et ut Walaequs sectione observavit in senitus quibus in digestrone
Ramos a vera portae imprimisquastricum, quo ad ventur culi fundum rami multos in eum
Spargit, tenniorem et subtiliorim partem xugere ex ventriculo, nate quam ad heparchylus
perveniat in intestina putant siccolominaeus et Aequapendens, hinc tam ctus transitus potoru-
saalbe putat subtiliorem alimenti portiorem
in cita restaurave a ventriculi membrana spongiosa imbibi indeque venarum osculis instillari, cum
ad vesicam, citissima refectio virium.
sanguine versus cor refluo protinus confundendum. sed haec incerta. Ita Butholieu qui ta Etsi
vestingius et yassendus in fumelicis noebius incita restaurane egentibus putant subtiliorim chyli
partem per poros ventriculi in venis transmittere
Aliene vas breve in fundum venticuli imittitur. Sid et p arteriae splenicae veniunt
ad henem, unde pulent talaeus et Hogelandus a liene succum acidum ad ventriculum feri, quod
concedimus ait Bartholinus, quia vas breve artericsum tunc pertingit, et proprio vehendi munere nteriu
(+ quod vas breve arterio se nonnerveri
defunguntur (L anterias adhuc habent in se lymssam acidam +)
Et idem Bartholinus succum aerdum fermentante in ventriculum non posse veruit nisi a lienc.
In Castore appuret corpus ventricale esse ylandutosum, quo posito in eo ex sanguinis vasis elabori bilu
sueus aliquit fs a vectatit Goptram alumas per pliadtetis ce depanul 1)
B experiundum an pus
in plammabile