# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068449:0008
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068449:0008?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5a
# Folio 4v, page id 00068449:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068449&page=8
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068449/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

operando rotius in spiritus quam in humores,  quod nesciv an non et de opii effectu dici possit putem
tamen etiam humorum correctionem aliquam dari etsi  etsi perumque mirus promtam
non ila prtam. Et talis est quae fit per Decocta
lignorum aliaque id genus, quibus hamorum constitutio
immutatur. Quia puto saepe pargationes non
prodesse non quia excernunt, sed quia alterant, uti
d Vomitoria in Apoplexia psn juvant. Dixerim
itaque u duplicia esse alterantia alia _ pro acutis
quae in spiritus agunt, alia prochionicis quae inhumores.
Evacuantia plerumqe bona a malis non separant;
posunt ta tamen et ipsa alterando
Non inepte dici putabam exerrenda
exernem excernenda esse submolesta in locis aubi
colliguntur, atque ita organa excretoria ad
expellendum stimulari. t itaque non satis capio an et quomodo
 haec sententia a Cl. autore p. 1+8 omnino
quod p. 151 conceditur nateriam peccantem
rejiciatur
ad exeretiones disponi et adaptari posse, videtur alterationis genus esse
Ad quaestionem v. 153. Quidnam sub actionum
vitalium srganicarum administratione tribiendum sit
animae; ex meo systennte respondendum est, tribuenda et
omnia, si spectemus  corpus ita constitutum esse primitiva dei
formatione, in animae affectionibus excicte se accommodet; tribendo
tribuendum vero nihil, si quaeratur actio aniinae, quae coroi
facial, ut corpus  a suis insitis bmechamsmi
cegious discedat, faciatque quod per se non fuisset facturum
denique tribuenda quaedam animae, quaedam ponsi Distiactae cogisationes
tantum in animaspectentur, quarum consui simus. Itaque sic sentro
passiones sunt violentae ut interroribus sigum
Cum
sia siea si spectetur connexiorerum, non prioritas
rationum non minus volantavios quam voluntarios motus
Et sane quod en connexio interdum apparet est
fortius aut segnius, te tenore contino aut interrupto moveri, rem esse quae non dependeat
Caeterum quod habetur p. 160, magis aut minus
ab anima pendere
moveri non dependere a dispositione organctum: id quidem dici miror
dici mipor. Quasi quiddam incorporefiat, naturaliter quod
es termentationes, aliosque motus intestinos gradu
quis non videt explosium fum pro vasorum ratione. interruptionem etiam
autem aut continuationem a materia abundantia et supplementis
variari tum pro h
orin posse, quam vasa aut conbinue aut per intervalla
suppeditant. Habemus etiam in crassiore machanismo
fontes inaequali viatque etiam per intervalla fluentes
 Motus corporei praesentes ab aliis praecedentibus
per figuras modificatis oriuntur; etsi omnes simul ab anima
tanquam fonte fluant. Esfere modo quo corporum
omniam perfectiones a deo continue emagant, et tamen
verum est praesentem creaturarum statum a paetento fluere
naturaliter fluere; etsi omnes earum perfectiones
continue a deo emanent. Caasuetudo quam quo
hic allegatur, non minus corpus quam animam actionum
sensum nihil aliud esse quam reactionem subtilium
notuum asvelsrum facilitati, aptat
motulm externctum in subtilissimos motus ab anima
percipiendi fine directe institutos; u quod
eadem parcira habetur, nemi admisserit, nsi qui animam
Ce ( paeiudicio vacans, nisi qui animam corpoream
et mortatem facere velit. quo consilio Hobbesius
ea
etiam sensum per reactionem explicabat. Cl. Autorem ab
hac opimione alienum  pro certotacibeo, micor lamen
quomodo Animam motibus obnoxiam facial, quae nihil aliud sunt quam
quam  loci mutationes, neque adeo nisi in rem ext materiam cadunt
ex motibus
cadunt: nihil notibus affici potests potest, nisi quod moveri
potest, neque moveri visi quod in quae loco commensuratur
N Capperet Neque u illa ratio est efficiendi ut motus maturrae
sensum in anima afficiant e intelligibilis efficiendi ut ex motu matriae
cansus in anima nascatur. imo si sensul ex materiaoriretur, autum non esset op
nimadver
ut vioentius
praio ossur