# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068449:0009
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068449:0009?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5a
# Folio 5r, page id 00068449:0009
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068449&page=9
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068449/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine
# Lines: 83 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

P. 162. disputatur cum illis qui putant materiam
in animani agere, non animam in materiam
sed tales legere non memini. Miror autem
m nellam Hermati s a praestibet
nec sstematis causarum oecasionalium, nec a Harmo-
niae praestabilitae reationem fieri, quod posterius ego
Mublice proposui, passimque consideratur ab enditis. eujus
vis eo redit  Animam Crpusue ab initio inter se sic cooordinata
alterum alteri se perproprias
 altero  a suo tenore semel.
leges accommodet, ner
concepto dearqueatur
sequia dissertatio ct. Ardoris r editis
ad hunc usque diem schediasmatis sur, sum vin
diciis d indiciis Hic excerpam tantumonannotabo
p. 199. non injucande notat invenire idem
esse quod supervenire aust eta hommen,
tbi casus dominatur Verissimum esi pauca esse
inventa, quibus non aliquid casus intercessent
p. 193. Marrat se jam 24 annorum juvemem, in
Academia jenensi annis 1684. 85. 86. degmata
sua docere et dictare coepisse Nemunem appro
ipsos velere p. 144 neminem apud veteres de putredi
morbida in corpore adea multa dispulasse et inclina
tionem corporis ad pufredinem decenterranuisse, aut
etiam specionsimum illud paradoxumque quod corpus tideo
corruptibue nonactu corumpatur ad animum revocasse
Non satis conside rasam distrnctionem veterum inter mixtum
et vivum et quod homines tam raro aegrotent, ut neque
nec decenter
explicatum (p. 195) quid corporis vita
animad versum usum excretionum. efteteur erroem
quod invaluisse, quasi sangoinis per se aequalitem
nec nisi a materialibus obstaculis inaequalitalem accipiat,
cumtanter revera aliqua activa directio sibsit iuerus motat
pulsui cordis
mentem verse Cui in
meatem venit (p. 196
Tonicus ad circulatiodem sansoinis, concuriens
subordinatus quo corporas partes porosae, ita incerto gram
subsidia dictionariorum practico tensionis subriidae conservantur ut ab iupusu fangomis
nnon lemere in quamlibet cumplitudine couppini inflaci vablant
sed hic etiam motum variali prontissime perlevissimas etiam
occasiones fiigoris, caloris ferroris iracundrae, gaudii pudoris
cum veleres locnti sint de robore partium recentio res de Tonopar
gnovit in quo versetur ille
tempus quo l. autor prima sua dogimata
emi
tium imo viscerum
mimmum 20 auditoribus aano 1684. ad calamum dicravit
Tonnse quis aute
statuol rescirationis actu cideo non ferdefieri sanguinem, ut potius
detiam abillo tempore quod
aqu mota progressivoe refiat Et licet hoc etiam antina
Rinefiat calefiit Neguse
versam Borello tame
magis spectandum quam multi non antur
faumanifestam hogminibus, quod mota
et labore sincabscant. Quis detigit uteris incensistentiae
inter Thestiam Medicam et praxin, aut ubi propire vitrum
haereat tmonstravit. Nemo de a siorecob acoriae sysiae
a medicua quiquam consideratione dignum scripsit
pathologia ad Mudulum essico cymico-mechanicum
fchtia, at a vivi corporis curandi vera methudo alerau
inauisque est recentioris praxeos idea. Nemo aalori praeivit
motus potius quam materics spectantas. Et b. 1g9 antiquiores
praeferendi, dum praxi ad cunlimum sequanta motum naturae
facultuse eorum retentrix, expultrix crises, tempora
et successus indicatori e critici, boni naturae naturae, ejus
tobur, subsidia eiferenda, obsequiumt ministerium
naturae praestandum, obpersatio 
haec nonsalis
verissima e utilissuma.
proseenti sunt faseruo materiae abrepti
naturae
ad imanes
praeclarum,
de vitiis ejus auxilisque speculationes
quod auxilia dirigunt ad motus diserte excrelorios,
simplicite secretorios; unde Colennes illae praepanitiones
lunorum, scilicet ad excretionem; dum recentiores contra
hodie aut ipites sunt, diogni, silcurves ass ipsis dissedentes
nun tegtaentes orrestontens, vestae sigpieits tomrdoente