# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0010?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b
# Folio 5v, page id 00068450:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068450&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068450/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

minus
operationibus propriis relinquantur
 exleti is quorum vires sunt
nisi quae virium sunt insigniorum.
Negatur p. 75. Motus animalis
universam integritatem dependere a materiae
et organorum  justa proportione, et hoc tuentibus
alretibus afrita per animi pathemata constet
motus vehementer concitari ighiberi, in transversum agi,
sed hoc est supponere nullos esse intestinos mats corporum tennium motus
pathematis animae respondentes. Nec refert quod
Sope quod saepe ignoratur (vid. p. 76) quae deprava-
tiones materiae morbis et symptomatibus materiam occasionem
praebeant. A nostra inva ignoratione invalidum est
argumentum ad rem tollendam. Quod vita onservatur
excernendo aliena, retinendo propria hoc machinam
divino artificio consequitur v non magis pt prabet
probat abesse excludit mechanismum, quam quod
flamma aerem attrihit, fuliginem abigit,
Hoc tantum colligas quanto haec animalis machina
a
divinae structurae
praestat exquisitius, tanto majus
aqartificium esse conspicum aut aversio
Licet autem appetitus  e fg animae (etiam non animadvertentis)
concurrant conatibus corporis attrahentis aliquid
aut ejicicientis, (quod auCl. autor electionem
vocat p. 78.) non ideo tamen putandum est, mudum appetitum
aliquid praestiturum, nisi concurrerent motus appetitum
jam praecedentes. (circa Mistionum doctrinam)
Fundum mali el. Antor harere ait
p. 85) in Aristotelica speculatione de divisibilitate
corporum mathematica in infinitum. Haec(inquit)
sis si res decenter aestimetur, illa prima aberratio est,
verum HcdTOY Y2b00s. Miror qui vir cl. in tales
cogitationes devenire posse potuerit. Mathematicum hic
a physico non differt, nisi qabstractum animo a concreto
rebus, Abstrahantes animo non aliquid falsi afferunt,
sed aliquid veri seponunt, quia simul omnia considerare neclicet non licet, imo nec refert
non licet. Necesse est ut omnis pars extensi, sit extensa;
quod maxime in linea recta manifestum est, ubi pars
es est similis toti: itaque pars rursus partes habet. d
Aristotelem satis apparet. hujus doctiinae autorem non fuisse
fuisse Caeterum haec divisio non tantum in Geomethra,
sed etiam in physica locum habet, nec tantum divisibile est
corpus in infinitum, sed et actu divisum ita ut nulla
rurs
sit pars materiae in qua non multas varietates
notare liceret, si par rebus esset sensuum nostrorum
subtilitas. Qui haec non anrimadvertit parum assurgit
ad incredibilem naturae majestatem
illud recte notatur falsum esse quod Aristotelici
vulgo sibi persuadent partem mixti, quantumvis
parvam eodem modo mistam esse posse, ut totum certe
sate in aquam injecto non est necesse ut partesejus (imo nec intelligibile) ut partes esus
est
quod nec in elgisbi
transmutentur in corpus aqueo selinum, sed sufficit ut dispergantur
per aquam,