# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0019
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0019?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b
# Folio 10r, page id 00068450:0019
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068450&page=19
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068450/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
# Lines: 32 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

in anima intueri liceret, quicquid sit in formatione corporii, si qui
eam satis introspicere posset.
et licet anima quo ad distinitos suos conceptus valde limitata sit,
ut adeo nec intellectu suo consequi tam admirandum opus, nec clectione vo-
luntatis regere possit; perceptione tanen confusa et appetitu huic respon-
dente, quem instinctum cum quibusdam dicere possii, divinam infinitatem imi-
tatur; ita ut nihil fiat in corpore, quod non anima revera percipiat, nihil
circa quod non appetitum, suum (sub quo pro re nata sugam complector) exer–
ceat, etsi non advertentibus nobis.
Unde etiam saepe sit, ut possiones animae velementiones magnos motus
in conpore excitent; et praegnantium affectus passim nivre se ostendant in for-
matione foetus. etsi enim revera anima non maxis minusve mutet corporeas
motuum formationumque leger in hoc quam alio casu, et utroque modo aegu
consentiat conciviratus; merito tamen mutatio animae asoribitur, cum
in ipsa evideni est statur, quem mutatio corporea consequitur, in corpore au-
tem evidens non est; quemadmodum actiones conporis, quas voluntarias
dicunt, Anincae peculiariter ascribimus, etsi involuntaris ea non minus
coneitatur. Sufficit scilicet aliquid consequi ex perceptionibus nostris, ut
animae affectionibus imputetur, etsi revera corporeum effectum imedi–
ate producant motus mochinae, qui corporeai impressiones in sensoria
consequuntur.
Ceterum ex hac sensuum affectuumque expressorum distintiusque emi-
nentium in Aninca conexione cum corpore erpeculiariter cum foctu, intelli-
gere licet, consusas perceptione et occultos appetitus non minus concurrere
consentireque omnibus insstinii functionibus comporis, quae involuatariae appellan–
tur, totique formationi foetus, etsi res non animadvertatur; cum magnitudorem
quidem sensibilem reddat, speciem ejus non mutet. Interim non imepte motus
voluntarii appellantur, qui appetitibus distinctius cognitii concituntur, ubi
media finibus ab anima nostra adaptari animadvertincus ipsi; tametsi in
motibus etiam caeteris appetitus ad suos fines per media procedat, quan-
quam non animad vertentibus nobis. Voluntariae enim eae demum actiones
proprie appellantur, quas deliberato facimus, et quarum conscu sumus.