# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0022 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0022?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b # Folio 11v, page id 00068450:0022 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068450&page=22 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068450/jpgs/default/00000022.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. maxime fergili sed minime vivo, nempe flama, quae se nutut propagatque, ed alimento de ficere incipiente, miris motibus discivrrit, id ageni, ut se tacatur. Nec prohiberet Deum conporibus longe, quam nostra, constantioribus organa sensumque dare, quae viva utique censerentur. Sed de vocabulo litigare notim. In arbitiio autoris est vitam appellare, quod alii vegetationem Aratomiam recentiorem foecundissimam esse nebus à Mediro scopo alienis monetur p. 67. Ego etsi agnoscam, alia alio ad scopum propius facere: nolim tamen facile veritates a praesenti usu remotas ut inutiles traduci, cum usus magis magirque delegi possit, ut passim factum videmus. et licet non sit postulandum ab omni Medico, ut Anatomieas omnes minutios excutiat; eutem tamen e Re publica esse, ut nunquam desint, qui hoc sibi porissimum nevotu datum judicent. Et vero maxinus in Chorurgia usus est Anatoniia etiam exquisitio- ris; credoqe aucta arte homines aliquando ad cirationes non millas hocteo desperatas perveaturos; aperiendo, separando, extrahendo, inserendo. Et licet non possit Chirurgus ossa, vasa, musculos nervos aut membranas lasas resarcire ut sartor vestimentum, sed hoc natura opus sit: non adeo tamen exionum est, ossium, vasorum, nuisclorum, tendinum, nervorum, mem– branarum siouras, situm, nexum exacte nose, ut scilicet lasione facta cave- antur, quae impediunt naturae actionem, procurentur, quae juvent; et ut constet quae praestantioribus salvis tolli aut violari possint. Itaque non satio capio, quo jure negetur p. 69. in universa structura atque textura partium conporie orvanicarum quicquam subesse, quod ad medicum pertincat, aut ei ad scopum medendi, restituendi, reparandi, utilitatem exiniam asserat; nisi dorte Thirur– giam a Medivina excludit, quod non putem. Quanquam etiam Chirurvia seposita, Mediri reserat interiora nostri conporis nose. Et licet hactenus fortasse non satis fructios Medicina ex derecta neoligentia hominum, imprimis Practicorum, parum inquisitioni veritatio va- cantium, quam vitio rei. Tanretsi ut verum fatear, culpa magis in Rectoribus reipublicae resideat, quos saluti publica invigilare, et Scientiae tam necessarioe incrementa curare par erat; quam in Medicis quibus tuendae rei samiliarir cura incunibit. Faleor multa esse, quorum utilitas non dum satio clare ap- paret: Sed eam quoque emicaticani aliquando arbito, nullam que