# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0025
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0025?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b
# Folio 13r, page id 00068450:0025
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068450&page=25
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068450/jpgs/default/00000025.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine
# Lines: 30 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Haud dubie exrevia sunt, quae vir doctissimus de Analysi corporum
animalium habet pas et segqu. ubi recte ad Chymiam quandam descendit.
Vellem tamen, aliquando explicari paulo accuratius glutinositatis
animalis noturam, quae hoc habet peculiare, quod humiditate non expiran-
te tamen calore induratur, ut in ovis videmus. Memorabile est etiam
quod in animalibus salia volatilia multo magis quam in plantis dominantur.
Arincae affectiis conspirare conporis affectionibus, etiam ubi minime
expecter, libenter admiseram, huncanaeque mentis levitatem consevie aliquid
ad frequentiam morborum hominis prae bratio, nolim omnino negare.
El. autor rem inveniose explicat p. 107, quasi, ut in agendo homines minus
constantes sunt quam animalia, etiam natura humana minui constans
attentaque sit in malii averruncandis; atque in sphacelo (hominiibus mavis pe-
culiari) intenpestivo teviore a tuenda parte concepta resugiat. Et
sane homines videnui masii quam animalia vertigini obnoxios esse
a metu prosectae, passimus alias ratione instinctum obnubilari. Unde ani–
malia melius quam nos alimenta sibi utilia a nosiis discernunt. Initerim
conjecturis hujurmodi licet inpenposii non nimium tribui velim. Videmus
enim, non raro homines animo leves, melius, quam prudentes viros, valere
et morbis resistere, et omnino multiples in his causarum implicatio est
Monstro simile videtur CT. Autori (p. 130) motus exvitali censu
tam sanos quam morbosos, non esse in potestate animae. erunt contra
(Ccredo) plures, quibus monstro simile videbitur, eourque aninca potestatem
extendi. Multum veritatis utinque est: animae appetitibus (sed imensa
multitudine consusis, et a nostra animadversione remotis) exacte consen-
tiunt motui vitaler, perinde ac si obsequerentur. At vicissim nisi
machina per se tenderet, quo appetitur sertur, appetitui non obsequeret
tur. Quod si anima potestatem haberet in mochinam, ut imperare
aliquid posset non sponte facturae, jam nulla ratio foret, cur non impe–
rare quidvis posset: cum nulla sit, proportio inter aminiam et corpris
nec ratio aliqua inveniri possit, cur potestas animae intra determinatas