# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0041
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068450:0041?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5b
# Folio 21r, page id 00068450:0041
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068450&page=41
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068450/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nime expectes, libenter admiserim, humanaeque mentis levitatem conserre aliquid
ad frequentiam morborum hominis prae brutis, nolim omnino negare Cl: Au-
tor rem ingeniose explicat p. 107. quasi, ut in agendo homines minuo constan
tes sunt quam animalia, etiam natura humana minus constans attentaque sit in
malis avverruncandis; atque in sphacelo (hominibus magis peculiari:) im,
tempestivo terrore à tuenda parte correpta refugiat. Et sane homines vide,
mus magis quam animalia vertigini obnoaios esse a metu profectae, passimque
alias ratione instinctum obnubilari. Unde animalia melius quam nos alimen,
ta sibi utilia a noxiis discernunt. Interim conjecturis hujusmodi licet ingenio
sis non mimium tribui velim. Videmus enim non raro homines animo leves,
melius, quam prudentes viros, valere et mortis resistere, et ommino multiplea
in his causarum implicatio est.
Monstre simile videtur CI. Autori (: p. 130:) motus ea vitali censu, tam
XX, sanos quam morboses, non esse in potestate animae, erunt contra (credo:) plures
quibus Monstro simile videbitur, eousque animae potestatem extendi. Muttum
veritatis utrinque est: animae appetitibus (. Sed immenta muttitudine conue
fusis, et a nostra animadversione remotis: exacte consentiunt motus vitales,
perinde ac si obsequerentur. At vicissim nisi machina per se tenderet, quo appen
titus fertur, appetitui non obsequeretur. Quod si anima potettatem habe
ret in machinam, ut imperare aliquid posset, non sponte facturae, jam
nulla ratio foret, cur non imperare quidoio posset: cum nullasit proportio in
ter animam et corpus, nec ratio aliqua inveniri possit, cur potestas anima
intra determinatas vires coerceretur. Ha si animae vi saltaremus, et non potius
potestate fluidi explosionem exercentis, nulla ratio esset, cur non possemus saltare
ad attitudinem quantamcunque: Sed neque ullum obstaculum animae a corpore
fieri posset essetque gam natura (:id est anima secundum CI: Autorem:) efficacissi
ma malorum omnium medicatrix, nec seopo suo unquam eacideret,
Annuitur p. 133. soliditatem impenetrabilem cum divisibilitate in in
. Sinitum, stare non posse; Sed non video, quid divisibilitas faciat aut noceat,
cum de impenetrabilitate agitur. Sive divisibile sit corpus sive indivisibile,
aliud in suum locum non admittet, nisi inde excedat.
Omnem actum esse motum, (: localem scilicet:) non dixerim. Actiones inter,
XX AAI. nae animarum sunt in substantia partibas carente. Ne quid jam de actionibus
Dei immanentibus dicam.
Non putem