# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0030
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0030?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 15v, page id 00068452:0030
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=30
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Recipio ego in me probare, quod hae adsentiones non pos-
sint verae esse, nec a priori nec a posteriori.
T. quia non probatae sunt, sed simpliviter ita enunciants:
TI. Nec pessunt probari, nisi perpetitionem principii, quod
Extensi essentia absolute consistat in eoot habeat partes extra
partes: 11Y. Duod vero etiam qua libet pars extensi habeat par-
les extra partes; non ex eo, quod etiam, ipsa pars, aeque vti totun
sit extensa, quod noua probatione indigeret: Sed per parem recis
provam petitionem principii, quia extensum sit divisibile im
infinitum, et consequenter omnes cires partes. Inde
TV. Resultat huiuo propositionis falsitat etiam ut
a posteriori, quia hac ratione totum non esset maiusua parte.
quacumq. Si enim extensum habet partes vrra partes im
infinitum; et pars quaelibet infiniti etiam est extersa
acleoque. etiam habet parteo extra partes in infinitum:
Pecessarie totum non erit maius sua parte, quia
ambo habent partes extra pantes (seu patent) in infinitum.
Ruod nullum nec numerum, mensuram, adeoque rationem ma
gnitudinis, admithit.
V. Jam vero, si ullus respectq sit aut praelexeats, quo mi-
nu pars ulla totiue, minus (id est, no habeat partes extra
partes in insinitum: Sequetue, quod neque totum hoc ipsum ha-
beat: Si enim non per omnia sit infinitum, non erit in
se infinitum.
Chinime autem omnium hic me mouet exiphonema
illud, quo tota haec scena clauditur;
Dui haec non animaduertit, parum adsurgit ad incre-
dibilem diaae Macestatem..
Certe enim moredibilis haec erit, et ne credenda quidem.
nedum noscenda, si non solum probari nulla ratione possit; sed
etiam ejuomodi, mextrivabilibus implicationibus sese in con-
tradictioned praecipitem det.
Addo, quod osum nullum haberet: Cum omne illud,
quod ab ipsa eespectari deberet (: quamuis infinitum fit plus
quam omne.) abunde habeatur in suoceosu ipsius Motus in
desinente, non per infinita, sed (suffivit abunde) per
finite physica puncta, (tui, et Corporum); nempe in im-
definitum patentis atque ciroumagentis, Motus dystematier
cucus exempla, et quasi speciee (Sed in imensum paten-
tet) subalterna, nimio pluo sufficiunt, ad omnia
phaenomena, vera et realia, physica, affatim et abunde
praestanda.
c
Auerem autem profecto, ullam rationem Physicam
aut Mathematicam audire, quae sablem 20 ou, quod, inguam,
talis divisibilitas in Vniverso casistat, verisimile, reddat.
Ego