# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0033
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0033?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 17r, page id 00068452:0033
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=33
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

infinitum absoluta, haec omnes respectus sub se complechts.
Vnde iterum iterumq. insisto dicere et asseucrare, quod
proprie hac pervensa praesuppositio de dirisibilitate in infonitum
obstiterit oristotelivis, quo minu ullum realem et solidum
conceptum haurire potuerint, de vera tam maali, quam
fonmali ratione Mixtionis, uti vere fieri solere, percigutur.
Hinc enim vnice, quasi manifestum est (nec unde
vero alias conceptibile) enatam esse confusam illa m senten-
tiam omnium Aristotelicorum, quod Mixtio ita nouam fon-
mam constituat, qua totam materiam informet, et secrenduem
totum imintet, ut tota aequaliter sit illud nouum, quod nune
est. Et videlicet, quocumq. lovo isitu, tracta, linea, eti-
am in infinitum diuidats, quaelibet talio pans, sit huius totius
non quatenus totum est, sed quatenus Mixtum est, pars.
Si enim hoc non sensiosent, non opposuieset Magister.
ipse, Aristoteles, hoc Argumentum Demoerito, aromrar suam in
determinata certa magnitudine, et certa figura, iustissime col-
locanti. Argumentum, inquam, de divisibilitate in infonitum:
propter extensivitatem: et hanc py quantitatem: et hanc pro-
uter maalitatem.
dua omnia proplerea numpm desiotam, in hoc ordi-
ne, nevu et acceptione, ingeno, fundamentale, et verum ueco-
ron, l’éodor inclamare atque notare
Et renera atatem incredibile habebo, quod in talibus
rebus, om ni probatione destitutis, ab omni conceptu alienis, nec
vili etiam vsui seu neceositati divandio, Macestas aliqua N’aa
quarenda aut invenienda sit, aut illa in divisionibus in in-
finitum, vllam gloriam, vel invenire possit, vel quarere con-
di habeat.
Duam, ex aduenso, in Motuum hystemate, quale ab Dni-
vonsalibus, et latiosima potestate atque ditione sub alternis, ad
particulares, et singulares porrigits, et toti, quo ad percipimus
Inivarso, iugiter, aequaliter et constantor, inditum consen
vatur, abunde invenio; et nulla opinabili suppositione
adumbrare necee habeo, sed nuda exquisita Historia re-
rum naalium, ut veresunt, atque fiunt, affatim illustrare
atque confirnare posse, confido.
Merito autem ita sicoo pede praetereo, quae adhuc pos-
sem monere, circa illa jq dicunts, de Diuisione corporum oium
in infinitum actuali: In qua multas (ex hypothesi infinitas) vari
Atateo notare integrum esset, si modo sensurum subtilitas negotia
par esset. Ego vero pro cento habeo, quod etiam nulliq raois
subtilitai, huc collineare possit, cum sit contra omnem con-
ceptibilitatem tantundem, quantum supra omnem. percepti-
bilitatem: et perceptibilitas nulla neque suadeat looquam,