# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0038 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0038?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d # Folio 19v, page id 00068452:0038 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=38 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000038.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ora, Animo concipiante, nisi, quando illud, circa quod ram oc cupats seu opinats, vitae periculum, aut Cexporis partialem de stractionem (grancosime sensum afficientibus rebus vestigia legere soli- tam) pontendere, quomodo inq. verisimile est. Vnde quotidiana est, gravissime auxiam querelam, et quae turbatione fortiores, Vitalibus motibus simul inductas, comitem indi- visum habeat, illam mve ee: ah. ih sntrnba doch hieran: Ech inber meino das mihl. Ich stabe diesoe eicht auc, ax viaue. Dui metqu quando, t. quamdiu, sine exemtus sive obliteratque, et sepositur est licet forte impatientes sint, anxii non sunt: et impatientiam nulla tam euidens aut tam constans alteratio motura. Vitalium (pulsus) sequitur, quam ab anxietate (de vitae perioulo) insepa- rabilis plane est: Haec, consido sufficere posse, pro exactiore applicatione tqni Motuum, in Corpuo; et hinc desamti seu transsumti typi, A- duum quorumlibet instruendorum. C. Progredior ad Dubium, quod ita sonat: Conrectaris huinamodi, licet ingeniosis non nimium tribi velim. Videmqs enim, non raro homines animo leues, melius quam prudentes viros, valere et morbis resistere: Et omnino mul- tipleae in his rebus caarum implicatio est. Hic ego, primum, non penspicio, onde ha mea pure atque nuda historicae, relaonep concecturis accipiants? eterum dico, historica haec sunt: Non animo sed oculis vidents. Duibus tantum abest, ut nimium tribui possit, ot potius nihil quicquam detrahi aut iminui possit; nisi ipsam rerum veritatem, etiam passim vulgo (carptim) perceptam atque. notam, violare velimqs. Vnde non ad Concecturai t. opinione es sed simplici- ter ad experientiam et obseruationem, hic provoco: Modo comendans vtique, veram (sed historice obseruandam. atque. deprehendendam) dfferentam primarum, insitarum, Seu adsue tarum, idearum, seu typorum; Morum ancni: Et seoundarum, adventitiarum atque incidentium, in ordinatarum et incompletarum perceptionum, atque. inde im– maturarum conclusionum, et hinc formatarum, tam inten- tionum quam inventionum; Pathematum seu Motuum et Motionum, animi. Unde nego, imo pernego, quicquam me in hoc ne- golio tribuere concecturis, medum indulgere: sed omma unice, oti sunt extra mentem, in ipsis subiectio, come- morare, et cum animi aduersione pariter intuenda comendares. Cxe adverso vero merito affirmo, quod tota ra- tio, quae huic positioni adiceta est, labonet