# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0039
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0039?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 20r, page id 00068452:0039
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=39
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000039.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1) acceptione a meo sensu aliena.
.) Conrectura gra maxime indeterminabili:
13) et ide ulique multiplicium carosarum implicato
concursu.
2.) Quod primum attinet, ego numqa nego, quod homines
animo leves, non possint aut non debeant, meliqu vale-
re, aut morbis tranallius et facilius perfungi. Sed adseuero
hoc potique
Leuitas n animi, mihi denotat, perioulosarum.
et aduersarum verum aestimationem mediorem, non valle.
exquisitam aut solieitam. Unde etiam intentiones aeque
atque. inventioneo, carent tumultu, auxietate, coturbatione;
et potique relinguunt res bona quasi fortunae: Din lasten
minem dinga sogeinan gangs odero lasdane fuis aaes unchtquos
angelegen segn.
Zuando vero lenitas animiipro inconstantia sumi-
tur; abest tamen haec quoque tum a temerariis ausibus, tum ab
anxiis et ingetio tentaminibus: duin m. a supremo illo et prae
sentiosimo mali effectus promocondo, terrore, et plunda formi-
dine. Jam vero notatu non indignum duoo, quod fore
nulla res peius cedat, tum Animo in suis ing. moralibus au-
sibqu tum Oeconomia Corporis, in auxiis, imaturio, mordinatis
tentaminibus, quam praecipitantia seu praecepo festinao, tam.
tempore, quam grada seu impetu.
Duod merito imputari posse puto Animae humarae
Apote quae vel sola; vel certe longe potissimum, et male
sperare de quotidianes subsidiis, et noua invenire posse, solet
atque gestit: Adeoque. temeraria facilitate, pramonstratas
imo praeserigitas, Methodos atq.e media, a summa sapientia
optime ordinatas, cum prater necessotatem timori an-
aio indulget, propriis ausibus supplere, quia potius meline
exequi, et alio ordine, quam quo instrueta est, alienio-
ribus mediis atque. organis, hoc perpetrare, errabunda
connititur: et quidem, si non vaice, cente macime
et oltionato, ut Corpuosuum, officinam suam, possessioneu
suam, retineat, nec amittat: id est, Vitalis scopi ergo.
Z.) Secundum autem quod spectat, firmiter teneo
quodprudentia illa, de qua loquitur placitum divensum,
sit res, vix non absolutae concecturae Copinionis propriae
aut impritationis alienae), et omnino hic maxime 3) mul
riplex sit iaarum implicatio.
Ellud certum est, quod ad felicem et aequabilem
administrationem rerum vitalium simo et moralium emi-
nentium, non varia multiplivitate, de vera bonitate an
biguarum) illa pradentia non opues sit, quae vulgo sub