# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0044
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0044?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 22v, page id 00068452:0044
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=44
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Declarani, quod vaum horum sit disquisitio ordinata
perspicna, plena, de vero habitu, et (historice) vero effectu, animi pa-
thematum.
Arrigui proinde qualemcunq. suppeditatam ocvasionem
et explicui de illis mentem meam, imo potiqs illorum historiam.
Dua ut solide et iusta deductione in dubium vocentvr, certe pro-
mion esset ad determinatas tandem. Conclusioneo aditus, et apertion
quam ubi latibulis sit locus, Regia via.
Capeoso hic alteram ausam, et occasione aliquarum posi
tionum qua partim Corpori ipsi propriam Energiam Motuo mbin
seci, primo et per se illi competeatem Aribuunt; Partim animae ni-
hil, nisi gre cariam participationem, aut pous nudum consortoum
relinquere vident: dantim etiam, et quod fere palmarium est, de
energiis Anima talia inferunt, quae ego, fareor, nec agnosiere
possim, neque adhuc minus, suspicionem subire debeam, quasi talia
ex meis assertis fluerent.
t ita aloquar, quod sentio, non potui ramdudum talibs
Opinionibus adversis, aliud quiddam pervestigare, neque vero etiam.
in hissententice desunt disenta ecus rei ndicia, nisi hao dositiones:
1) Euod corporea machinae animali, propterea motus
proprius tribuendus esse censeaf,
2) Luia Anima Chumana inprimis) impar sit ad talem
effectum prastandum, seu incapax et impos energiae Motoriae.
Antequam tn. hoc et instituto persequar, supersunt ad huc
offendicula aliquot, in ipsa allegata periodo no. XXI., quae me-
nito tantiser semouenda ad minimum sunti dum opportono loco
penitus tollants. Sunt a sequentia.
1d) quasi, si Anima etiam omnia, quae Motu in corpore
agunts, ipsa motu illi ita inducto perpetraret, sequi deberet, ot
queducie in illo, et in illud, agere posset, ad quod ipsum corpus nullo
mode dispositum esset.
7) Luod nulla sit propontio inter Animam et Corpus,
(et videtur non solum ad corpus organieum adale hio respici
sed ad corpora seu res corporeas in generali) exemplo prolato, sal-
tationis ad quamlibet altitudinem, vid. infr. Sign. O)
Euod primum attinet simplici oratione eloquar.
quamobrem non agnoscere possim solidam mee vim illi proposi-
tioni:
Cnergiae, quam Anima in corpus habere divitur.
est Motio. tam cum Motio habeat erga subiectum, quod affi-
coredibet rationem relativan, ul moveat mobile, in quan-
tum est tale: Non video hinc deduci posse consequentiav.
quod Anima aliter, nedum indeterminales) Motu afficere
grosset corpus, quam, quoad illius receptinitas seu proportio
hotui quadrat.
Ex. gr. Siiam omnino suppositio sit tantisper vera, ot
anima moueat corpus; si ergo ian vellet brachium mouere in linea,
recta; et huc intenderet omnemsuam Energian chotoriam: Seque
returne