# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0047 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0047?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d # Folio 24r, page id 00068452:0047 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=47 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000047.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. in hoccetate cum corpore habitat, in hoc, et per hoc agit ramquam eali verbo dicat: Anima, mane domi.. Inde quidem et haec oia, et quae alice solum verbis subsequentibus, idem ipsum tamen repetunt, neque vllum obstaculum animae a corpore fieri posset ... neque (paulo ante) vlla ratio esset, ovr aliqd non posset. altande) Omnia haec et singula, inquam, nullo modo, neque intelligo, neque volo, sed Contrarium, intelligo, per raones manifeotissimas, et Illud solum hic loci volo, ut raines illae expen- dants. eeque vero vllum propemodum comma hic im- venie, (et merito quidem, quomodo omnia sibi inuicem superstruunts) quod consensu vero amplecti valeam. esset ita dratura, ait, (id est anima meo sensu) efficaciosima (et cui nullum obstaculum obsistere possit) malorum oium medicatria, nec scopo suo rmim excideret. Ego vero hoc non solum per iam dicta, negare ne- cesse habeo; sed subest adhuc ratio, praegnans apriori, et comunissima, a posteriori. Nempe: A priori, Anima humanae notoria impotentia et inconstaa, cirea ordinatum, ple ne informatum et adorna- tum, et aequali constantia ad plenum finem perducendum, Isum, tam rationis, quam voluntatis, et manne omnium, ac- comoclationis ad necessaria media, Motum, tempus, modum, locur et organa, impedit certe apriori, imo euertit, consequentiam. allegata propositione assertam. Aposferiori vero, confirmat hoc quoridianqu innume- rus eventus ihis fundamentis cuidenter insistens; nempe tam externi ortus, onimi pathematibus, quam circa ipsa illa inter- ne tunc fientia, anxietatibus (rationali considerationi con- trariis, cum non solum nihil iuvent, sed turbent) metu ma- l’eventque, inde horrare mortis, aut inter quomodocmq. adhue securiore conceptu, impatientia sensuo, imo solum mo- ra: aut in considerata seouritate: imo varia contumacia et inde pallutante iracundia, vere illud efficiens, quod supra de re simpliciore dicebats, nx. multiplicem impli- cationem caussaru, et confusionem, tam intentionum quam inventionum. Conf. Diss. de Prequentia morboru. Hia ita se motis, aggredion rem ipsam, no vestigare. quamobrem efficta esse videts, tota hac, ita intricata difficul tas, de Motut, sor porea Machinae, quatenq non solum Machina, sed plane quatenqu Corpus est, per se primo, directe insito atqe indito; suiquse solcus vi et energia omnes illi effectus, sponte pro- pria Corporie, peragants, solum in gratiam anima, et nesuio